Dowody zbrodni

Lilly Rush –  Kathryn Morris | Scotty Valens – Danny Pino | John Stillman – John Finn | Will Jeffries – Thom Barry | Nick Vera – Jeremy Ratchford | Kat Miller – Tracie Thoms | Chris Lassing – Justin Chambers | Josie Sutton – Sarah Brown

dowody


Dowody zbrodni (tytuł oryginalny Cold Case) – amerykański kryminalny serial telewizyjny przedstawiający pracę grupy detektywów filadelfijskiego wydziału zabójstw zajmujących się rozwiązywaniem niewyjaśnionych zagadek z przeszłości. W skład zespołu wchodzą zajmująca w nim centralne miejsce detektyw Lilly Rush, jej partner Scotty Valens, porucznik John Stillman oraz detektywi Will Jeffries, Nick Vera i Kat Miller.
Premiera serialu miała miejsce 28 września 2003 na amerykańskim kanale telewizyjnym CBS. Łącznie zrealizowano 156 odcinków (7 serii), każdy z nich trwa około 42 minuty. W Polsce prawa do emisji zakupiła telewizja TVN, która emituje serial od 2005 roku. 18 maja 2010 roku telewizja CBS poinformowała, że seria została anulowana[1].

Opis
W wydziale zabójstw filadelfijskiej policji powstał specjalny zespół detektywów, zajmujący się rozwiązywaniem niewyjaśnionych morderstw, popełnionych wiele lat temu. Jest to możliwe głównie dzięki bystrej i ambitnej detektyw Lilly Rush, która posiada niezwykły instynkt, pozwalający jej uzyskać prawdę o zbrodni sprzed lat. W trakcie przesłuchania potrafi się wcielić w rolę córki kobiety chorej na Alzheimera, maltretowanej żony, alkoholiczki czy kobiety, która dokonała aborcji. Ułatwia to świadkom zwierzanie się z najskrytszych tajemnic. Podczas dochodzenia detektywi wiedzą, jakie są konsekwencje odgrzebywania przeszłości: rodziny ofiar ponownie cierpią, a mordercy zaczynają się obawiać zdemaskowania. Najważniejsze jest jednak to, aby żadna ofiara nie została zapomniana i doczekała się sprawiedliwości.

Muzyka
Motywem przewodnim występującym w czołówce “Dowodów zbrodni” jest utwór “Nara” duetu E.S. Posthumus, który został zmodyfikowany przez kompozytora Michaela A. Levine’a. W każdym odcinku serialu wykorzystuje się muzykę z roku, w którym toczy się rozpatrywana przez detektywów sprawa. Utwory nawiązują do pokazanych w odcinku retrospekcji. Niektóre odcinki zawierają muzykę tylko jednego artysty, takich jak: Bruce Springsteen, U2, Johnny Cash, Nirvana, John Mellencamp, Bob Dylan, Tim McGraw, Frank Sinatra, John Lennon oraz Pearl Jam – muzyka tego zespołu została wykorzystana w dwóch odcinkach finału sezonu szóstego. W dwóch odcinkach ścieżka dźwiękowa została zaczerpnięta z musicali “The Rocky Horror Picture Show” oraz “Kabaretu”.

Oglądalność w Stanach Zjednoczonych
Sezon     Czas     Premiera Sezonu     Finał Sezonu     Sezon     Ranking     Oglądalność
(w milionach)
1     Niedziela 20:00     28 września 2003     24 maja 2004     2003-2004     #17     14.18[2]
2     Niedziela 20:00     3 października 2004     22 maja 2005     2004-2005     #17     15.10
3     Niedziela 20:00     25 września 2005     21 maja 2006     2005-2006     #20     14.24[3]
4     Niedziela 21:00     24 września 2006     6 maja 2007     2006-2007     #19     13.98[4]
5     Niedziela 21:00     23 września 2007     4 maja 2008     2007-2008     #33     10.89
6     Niedziela 21:00     28 września 2008     10 maja 2009     2008-2009     #23     12.00[5]
7     Niedziela 22:00 (27 września – 15 listopada)
Niedziela 21:00 (22 listopada – 17 stycznia)
Niedziela 22:00 (14 lutego – 2 maja)     27 września 2009     2 maja 2010     2009-2010     #32     9.8[6]

Ciekawostki
Agnieszka Holland wyreżyserowała cztery odcinki serialu: 11. “Hubris” oraz 22. “The Plan” z sezonu 1, 10. “Justice” z sezonu 5, oraz 12. “Lotto Fever” z sezonu 6.
W 2007 roku, jeden z detektywów serialu, Scotty Valens (grany przez Danny’ego Pino) pojawił się gościnnie w serialu Kryminalne zagadki Nowego Jorku.
Najstarsza dotychczasowa rozwiązana sprawa pochodzi z 1919 roku (odcinek “Torn”), detektywi rozwikłali okoliczności śmierci 18-letniej Frances.

Lista odcinków
Sezon 1 (2003)
# Tytuł Premiera w USA Reżyseria Scenariusz
1 Look Again

28 września 2003

Mark Pellington

Meredith Stiehm
Lilly Rush, detektyw z filadelfijskiego wydziału zabójstw wznawia dochodzenie w sprawie morderstwa nastoletniej Jill Shelby z 1976 roku. Ofiara została pobita ze skutkiem śmiertelnym rakietą tenisową podczas przyjęcia. Nowe fakty do sprawy wnosi zeznanie Bonity – byłej pomocy domowej zamożnej rodziny Whitley. Kobieta umiera na raka, nie chce dłużej milczeć, pragnie by zabójca poniósł odpowiedzialność za zbrodnię. Podczas dochodzenia w 1976 roku podejrzanymi byli dwaj bracia Whitley, jednak nic im nie udowodniono. Detektyw Rush przesłuchuje kilku świadków m.in.: Melanie – najlepszą przyjaciółkę Jill, jej chłopaka Todda Whitleya (obecnie męża Melanie) i jego brata Erica. Dowody bardziej wskazują na Erica, sprawiającego kłopoty alkoholika, jednak również Todd ma sekrety. Rush z determinacją dąży do rozwikłania morderstwa. Lilly Rush podczas śledztwa konfrontuje świadków z przeszłością, włączając w to również matkę ofiary.

Lilly Rush widzi ofiarę przed budynkiem policji podczas aresztowania.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Have You Ever Seen the Rain”, w wykonaniu Creedence Clearwater Revival.
Odcinek luźno nawiązuje do morderstwa Marthy Moxley.
Potrójnie zabójstwo pokazane na początku odcinka, będzie przedmiotem dochodzenia w późniejszym odcinku The Badlands.

2 Gleen

5 października 2003

Paris Barclay

Jan Oxenberg
Do wydziału zabójstw przychodzi narzeczona strażaka, która prosi Lilly Rush o rozwiązanie sprawy śmierci pierwszej żony strażaka. W 1983 roku Dana, młoda matka ginie w podczas eksplozji bomby domowej roboty umieszczonej w opakowaniu proszku do prania. Kobieta, nazajutrz miała zeznawać w sądzie przeciwko ekshibicjoniście, córka ofiary wierzyła, iż to on odpowiada za śmierć jej matki, po latach zaczęła go prześladować telefonami do więzienia, w którym odsiadywał wyrok za inne przestępstwo. Detektyw Rush przeprowadza ponowne śledztwo.

Lilly, córka ofiary i przyjaciel widzą Danę podczas aresztowania zabójcy.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Straight From the Heart”, w wykonaniu Bryana Adamsa.

3 Our Boy Is Back

12 października 2003

Bryan Spicer

Stacy Kravetz
Do wydziału zabójstw przychodzi anonimowy list, w którym seryjny gwałciciel, zapowiada, iż wraca do Filadelfii po pięciu latach nieobecności. Napadający na samotne kobiety gwałciciel wywołał psychozę w mieście. Dochodzenie umorzono. Detektywi wznawiają śledztwo w sprawie morderstwa studentki Gail Chimayo z 1998 roku, sądząc, iż sprawcą jest ów seryjny gwałciciel.

Ofiarę w archiwum widzi detektyw Nick Vera, który prowadził pierwsze dochodzenie w sprawie morderstw Gail.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Heroes”, w wykonaniu The Wallflowers.
Odcinek luźno nawiązuje do sprawy filadelfijskiego gwałciciela Troya Gravesa.

4 Churchgoing People

19 października 2003

Mark Pellington

Meredith Stiehm
Policja aresztuje kobietę za zakłócanie porządku na cmentarzu, okazuje się, że cierpi na chorobę Alzhaimera. Chora miewa przebłyski wspomnień z nocy zabójstwa męża Mitcha Bayesa – kościelnego organisty, jego ciało znaleziono w okolicy słynącej z prostytucji. Okoliczności te sprawiły, iż znajomi i parafianie odwrócili się od zmarłego i jego rodziiny. Zespół detektywów wznawia śledztwo z 1990 roku.

Ofiarę w domu widzi jego córka.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Live To Tell”, w wykonaniu Madonny.

5 The Runner

26 października 2003

David Straiton

Veena Cabreros Sud
Narkomanka przynosi do wydziału znaleziony na śmietniku stary magnetofon z nagraniem strzelaniny. Detektywi wznawiają śledztwo, okazuje się, że ofiarą strzelaniny jest młody policjant Joe Washington, który zginął w 1973 roku po przyjęciu zgłoszenia interwencji ws. narkotyków w “czarnej dzielnicy”.

Lilly widzi ofiarę pokazującą znak pokoju w Tawernie Jonesa.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Lean On Me”, w wykonaniu Billa Withersa.

6 Love Conquers Al

9 listopada 2003

Greg Yaitanes

Kim Newton
Drobny złodziej w nadziei na niższy wyrok, twierdzi, iż widział w 1981 roku jak młody chłopak zmywa krew w swoim samochodzie, powiązał te zdarzenie z morderstwem Paige Pratt, utalentowanej biegaczki, która zginęła tej samej nocy. Twierdzi też, iż sąd skazał za tą zbrodnię niewinnego człowieka. Detewtywi ponownie rozparują sprawę zabójstwa nastolatki.

Lilly widzi biegnącą po torze Paige, dziewczyna uśmiecha się do Rush.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “She’s Got a Way”, w wykonaniu Billy’ego Joela.
Lilly Rush przydzielono nowego partnera detektywa Scotty’ego Valensa (Danny Pino).

7 A Time To Hate

16 listopada 2003

Deran Serafian

Jan Oxenberg
75-letnia kobieta przychodzi do wydziału zabójstw i prosi o rozwikłanie śmierci swojego syna Danny’go Holtza, członka uniwersyteckiej drużyny basebollowej, który w 1964 roku został pobity na śmierć w pobliżu baru dla gejów.

Lilly, matka ofiary i jego ukochany oraz kluczowy świadek zbrodni, który pomógł rozwiązać sprawę morderstwa widzą Danny’go na miejscu zbrodni. Ofiara wymienia się uśmiechem z matką, kiedy obejmuje się ze swoim ukochanym.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Turn! Turn! Turn! (To Everything There Is a Season)”, w wykonaniu The Byrds.

8 Fly Away

30 listopada 2003

James Whitmore

Veena Cabreros Sud
W szpitalu po dwóch latach spędzonych w śpiączce budzi się kobieta, detektywi wznawiają dochodzenie, badające okoliczności jej upadku z okna mieszkania w 2001 roku, w którym została ciężko ranna, a jej córka zmarła. Detektywi podejrzewają, że zostały one przez sprawcę wyrzucone z okna. Niestety kobieta nie pamięta dokładnie co się wydarzyło tamtego wieczoru, miewa tylko szczątkowe wspomnienia.

Matka widzi ofiarę na wyjściu przeciwpożarowym ich mieszkania.
Sprawcy nie aresztowano, śmierć dziewczynki uznano za wypadek, a matka trafiła na leczenie do szpitala psychiatrycznego.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Heaven (Candlelight Mix)”, w wykonaniu DJ-a Sammy’ego.

9 Sherry Darlin

7 grudnia 2003

Rachel Talalay

Sean Whitesell
Ktoś dzwoni do wydziału zabójstw i przyznaje się do zabójstwa starszej pani w 1989 roku. Twierdzi, że pochował ją w piwnicy jej domu. Detektywi rozpoczynają śledztwo w sprawie morderstwa kobiety. Starsza pani w 1989 roku mieszkała wraz z wnukiem Jamesem, kobiecie nie podobał się jego styl życia.

Ofiarę widzi wnuk rozmawiający z policją.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “The End of the Innocence”, w wykonaniu Dona Henleya i Bruce’a Hornsby’ego.

10 The Hitchhiker

21 grudnia 2003

Marita Grabiak

Sean Whitesell
Detektywi wznawiają śledztwo w sprawie morderstwa autostopowicza wracającego z Atlantic City do Filadelfii w 1997 roku. Sądzą, iż sprawa jest powiązana z morderstwami w sąsiednich stanach i mają do czynienia z seryjnym mordercą.

Morderca widzi ofiarę jako nastolatka i jako dorosłego człowieka (po raz pierwszy w serialu), podczas jego aresztowania.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “I Believe”, w wykonaniu Blessid Union of Souls.

11 Hubris

11 stycznia 2004

Agnieszka Holland

Stacy Kravetz, Kim Newton
Profesor collage’u, którego kariera skończyła się kompromitacją w momencie, kiedy stał się podejrzanym o zabójstwo własnej studentki Holly Richardson w 1995 roku, zwraca się do Lilly Rush o ponowne śledztwo w nadziei, iż zostanie oczyszczony z podejrzeń, zwłaszcza po tym jak podobna zbrodnia miała niedawno miejsce w mieście.

Detektyw Rush widzi Holly nad stawem, gdzie znaleziono jej zwłoki.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Don’t Look Back In Anger”, w wykonaniu Oasis.

12 Glued

18 stycznia 2004

Peter Markle

Tyler Bensinger
Porucznik Stillman prosi Lilly o wznowienie śledztwa z 1980 roku – nierozwiązane morderstwo 8-letniego chłopca, którego ciało znaleziono w śnieżnej zaspie. Była to pierwsza sprawa w wydziale zabójstw Johna Stillmana.

Detektyw Stillman widzi ofiarę w budynku policji.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Follow You, Follow Me”, w wykonaniu Genesis.

13 The Letter

25 stycznia 2004

Tim Hunter

Veena Cabreros Sud
Lilly Rush wraz z innym detektywami wznawia śledztwo w sprawie gwałtu i morderstwa 25-letniej czarnej kobiety w 1939 roku, po tym jak wnuczka ofiary dzieli się nowymi informacjami.

Lilly widzi ofiarę w archiwum.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Blue Moon”, w wykonaniu Elli Fitzgerald.

14 Boy in the Box

15 lutego 2004

Karen Gaviola

Meredith Stiehm
Detektywi ponownie otwierają śledztwo nierozwiązanego zabójstwa z 1958 roku. Ofiarą jest anonimowy 6-letni chłopiec, którego ciało znaleziono w lesie w papierowym kartonie.

Lilly widzi ofiarę na cmentarzu, siostra/przyjaciółka chłopca wyobraża sobie go w umówionym miejscu spotkania.
Nikt nie został aresztowany.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Sweeter Than You”, w wykonaniu Ricka Nelsona.
Odcinek nawiązuje do prawdziwej sprawy chłopca znalezionego w papierowym kartonie w Filadelfii. Sprawa ta jest wciąż nie rozwiązana.

15 Disco Inferno

22 lutego 2004

James Whitmore

Tyler Bensinger
Podczas wymiany rur w piwnicy budynku znaleziono szkielet z dziurą od kuli w czaszce. W budynku do 1979 roku znajdowała się popularna dyskoteka, która zniszczona na skutek pożaru. W pożarze tym zginęły dwadzieścia dwie inne osoby. Detektywi ponownie badają okoliczności wybuchu pożaru, sądzą, iż morderca dokonał podpalenia.

Lilly widzi ofiarę tańczącą wspólnie ze swoją dziewczyną.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Last Dance”, w wykonaniu Donny Summer.
Odcinek nawiązuje do pożaru nocnego klubu „The Station”.

16 Volunteers

7 marca 2004

Allison Anders

Jan Oxenberg
Podczas rozbiórki fundamentów budynku znaleziono dwa ciała. Detektywi identyfikują ofiary, jako parę hipisów, która zaginęła w 1969 roku. Gerald i Julia zaangażowani byli w ruch zapewniający nielegalne bezpieczne aborcje.

Lilly widzi ofiary po drugiej stronie ulicy podczas aresztowania sprawcy morderstw.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Get Together”, w wykonaniu The Youngbloods.

17 The Lost Soul of Herman Lester

14 marca 2004

Tim Matheson

Sean Whitesell
Młody koszykarz, dostaje telefon z pogróżkami. Ma nie zagrać w meczu o mistrzostwo stanu, a jeśli zrobi to zginie jak ojciec. Detektywi wznawiają śledztwo z 1987 roku, w sprawie morderstwa ojca chłopaka – gwiazdy drużyny uniwersyteckiej, który został dźgnięty śrubokrętem po zdobyciu mistrzostwa stanu.

Lilly widzi Hermana podczas gry jego syna.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Walk Like a Man”, w wykonaniu Bruce’a Springsteena.

18 Resolutions

28 marca 2004

Alex Zakrzewski

Kim Newton
Do policji zgłasza się kobieta, która twierdzi, że podczas Sylwestra 1999 roku przejechała kogoś samochodem. Kobieta w momencie wypadku była w stanie zamroczenia alkoholowego i nic nie pamięta. Jej ofiarą jest najprawdopodobniej Greg Cardiff. Lilly Rush przeprowadza ponowne dochodzenie.

Lilly widzi Grega przed jego domem.
Zabójca popełnił samobójstwo.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Hands”, w wykonaniu Jewel.

19 Late Returns

4 kwietnia 2004

David Straiton

Jay Beattie, Dan Dworkin
Bieżące morderstwo prowadzi detektywów do nierozwiązanej sprawy z 1992 roku, kiedy to w nocy wyborów prezydenckich, ginie młoda kobieta zaangażowana w kampanię wyborczą.

Lilly Rush widzi ofiarę, oglądającą aresztowanie mordercy z balkonu budynku policji.
Odcinek luźno nawiązuje do sprawy morderstwa Chandry Levy.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Ordinary World”, w wykonaniu Duran Duran.

20 Greed

18 kwietnia 2004

Karen Gaviola

Stacy Kravetz
Detektywi wznawiają śledztwo z 1985 roku w sprawie zabójstwa Charlesa Danville’a, zamożnego maklera giełdowego. W 1985 roku policja uznała, że zginął podczas kradzieży samochodu, nowy trop sugeruje, iż motywem zabójstwa była zemsta.

Lilly widzi ofiarę wznoszącą kieliszek wina w jej kierunku.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “All Through the Night”, w wykonaniu Cyndi Lauper.

21 Maternal Instincts

25 kwietnia 2004

Kevin Hooks

Laurie Arent
Sean, młodociany przestępca, jako trzylatek był świadkiem zabójstwa swojej matki, pamięta z tamtego wieczoru baloniki, pociąg i imię Bobby. Rush i Valens postanawiają wznowić dochodzenie w sprawie morderstwa młodej, samotnej matki z 1989 roku.

Lilly widzi ofiarę w sądzie przyglądającą się spotkaniu Seana z jego rodziną.
Odcinek luźno nawiązuje do sprawy Cathleen Krauseneck.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Eternal Flame”, w wykonaniu The Bangles.

22 The Plan

2 maja 2004

Agnieszka Holland

Veena Cabreros Sud
W 1999 roku w akademii wojskowej w basenie tonie trener pływania. Jego śmierć uznano za wypadek, detektywi wznawiają śledztwo po tym jak do wydziału zabójstw została przysłana notatka sugerująca, iż było to morderstwo. W śledztwie wychodzi na jaw, iż ofiara molestowała swoich kadetów.

Lilly widzi na wodzie odbicie ofiary.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Wise Up”, w wykonaniu Aimee Mann.

23 Lover’s Lane

23 maja 2004

Nelson McCormick

Meredith Stiehm
Ponowne badanie DNA wykazuje, że skazano niewinnego człowieka za zabójstwo i gwałt 15-letniej dziewczyny zabitej podczas randki w 1986 roku. Detektywi wznawiają dochodzenie, by znaleźć prawdziwego zabójcę.

Ofiarę nad jeziorem w miejscu przestępstwa widzi jej chłopak.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Leather and Lace”, w wykonaniu Stevie Nicks.
Odcinek jest luźno oparty na historii z 1999 roku, kiedy to Krystal Dawn Steadman zostaje zabita przez Thomasa Sorię i jego syna. Miejscem zbrodni było miejscem pierwszego ataku seryjnego mordercy Zodiaka.

Sezon 2 (2004)
# Tytuł Premiera w USA Reżyseria Scenariusz
1
(24) The Badlands

3 października 2004

Tim Matheson

Chris Mundy
W 2003 roku w restauracji dokonano potrójnego zabójstwa, podejrzanego aresztowano, jednak podczas rozprawy sądowej obrona wykazuje nie podważalne alibi podejrzanego. Detektywi zmuszeni są do znalezienia prawdziwego zabójcy właścicieli popularnej jadłodajni i ich pracownika. Właściciele, Della i Tom byli bliskimi przyjaciółmi Willa Jeffriesa.

Lilly widzi nastoletniego pracownika obsługującego klientów restauracji.
Jeffries widzi swoich przyjaciół na ponownym otwarciu restauracji.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “If I Ain’t Got You”, w wykonaniu Alicii Keys.
Morderstwo było pokazane w pierwszym odcinku serialu.

2
(25) Factory Girls

10 października 2004

David Von Ancken

Stacy Kravetz, Meredith Stiehm
Kobiety, które pracowały podczas II wojny światowej w jednej z fabryk spotykają się po 60 latach. We wspomnieniach przywołują jedną z nich, dziewczynę, która zginęła w tajemniczych okolicznościach. Dziennikarka, znajoma Lilly, pisząca o tych kobietach artykuł, dzieli się informacjami z detektyw Rush. Nowy trop sugeruje, iż kobieta została zepchnięta. Lilly wznawia śledztwo w sprawie śmiertelnego upadku z fabryce samolotów w 1943 roku.

Ofiara jest widziana przez detektyw Rush podczas odkładania na półkę akt sprawy.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Don’t Fence Me In”, w wykonaniu Binga Crosby’ego.

3
(26) Daniela

17 października 2004

David Barrett

Veena Cabreros Sud
Na policję trafia maltretowana żona przynosi nagrany film. Nagranie przedstawia zabójstwo prostytutki, a sprawcą jest jej mąż. Detektywi wznawiają dochodzenie z 1979 roku.

Ofiarę widzi jej chłopak, para wspólnie tańczy.
Nikogo nie aresztowano, śmierć ofiary uznana została za samobójstwo.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Goodbye Girl”, w wykonaniu Davida Gatesa.

4
(27) The House

24 października 2004

Alex Zakrzewski

Sean Whitesell
Chłopcy bawiący się przy starym więzieniu wpadają w dziurę i odkrywają kości. Numer identyfikacyjny więźnia świadczy, że ofiarą jest Hank, który oficjalnie został zabity w 1968 roku, a jego ciało zostało przypadkowo skremowane. Detektywi rozpoczynają śledztwo w sprawie morderstwa z 1968 roku

Scotty widzi ofiarę na zewnątrz więzienia, palącą papierosa.
Wszystkie utwory wykorzystane w odcinku, zostały wykonane przez Johnny’ego Casha.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Flesh and Blood”, w wykonaniu Johnny’ego Casha.

5
(28) Who’s Your Daddy?

31 października 2004

Greg Yaitanes

Tyler Bensinger
19-letnia dziewczyna znajduje na internetowej aukcji bransoletę należącą do jej matki. Dziewczyna uważa, że bransoleta została skradziona podczas morderstwa jej rodziców w 1991 roku. Rodzice byli imigrantami z Kambodży. Śledztwo zostaje wznowione.

Lilly widzi ofiary w oknie ich mieszkania.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Send Me an Angel”, w wykonaniu Scorpions.

6
(29) The Sleepover

7 listopada 2004

Emilio Estevez

Liz Garcia
Odnaleziono zwłoki młodej kobiety, zabójstwo jest prawie identyczne do zbrodni popełnionej w 1990 roku. Wtedy to, w tym samym miejscu zginęła 12-letnia Rita. Śledczy na początku sądzą, iż mają do czynienia z naśladowcą, jednak szczegół niepodany do ogólnej wiadomości wyklucza to. Lilly Rush wraz z resztą detektywów wznawia dochodzenie, podczas którego wychodzi na jaw, iż ofiara brała udział w piżmowym party.

Lilly widzi Ritę podczas przejażdżki rowerem.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Circle”, w wykonaniu Edie Brickell.

7
(30) It’s Raining Men

14 listopada 2004

Paul Holahan

Jan Oxenberg
Chorujący od dwudziestu lat na AIDS Artie, prosi detektywów o rozwiązanie sprawy zabójstwa jego partnera Jeffa, który został uduszony w 1983 roku. Chce w ten sposób, przed swoim ślubem, udowodnić, że go naprawdę kochał.

Ofiarę widzi podczas swojego ślubu jego partner Artie.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “When I’m With You”, w wykonaniu Sheriff.

8
(31) Red Glare

21 listopada 2004

Tim Matheson

Jay Beattie, Dan Dworkin
Rok 1953, był czasem braku tolerancji, rasizmu. Sprawa dotyczy morderstwa młodego nauczyciela Eliota który był temu przeciwny i uczęszczał na tajne zgromadzenia. Miał on też podczas rozprawy sądowej wyznać nazwiska uczestników zebrań. To przyniosło ze sobą wiele konsekwencji i naraziło jego rodzine na cierpienia i odsunięcie się od nich przyjaciół. Rodzina rozpadła się po śmierci Eliota. Do detektywów zgłasza sie syn zamordowanego, który dotąd nie znał prawdy o ojcu. Do Lil przychodzi jej siostra Christina, która prosi o pomoc.

Lil widzi Eliota po drugiej stronie ulicy.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “I believe” Frankiego Laine’a

9
(32) Mindhunters

28 listopada 2004

Kevin Bray

Veena Cabreros Sud
W lesie znaleziono zwłoki kobiety z odciętą głową. Detektywi rozpoczynają śledztwo w sprawie morderstwa zaginionej w 1985 roku kobiety. Śledczy znajdują w lesie kolejnych 8 bezgłowych ciał kobiet, które były uznane za zaginione. Detektywi rozpoczynają poszukiwanie seryjnego zabójcy. W toku śledztwa, detektywi dochodzą do wniosku, iż mordercą jest pracownik policji.

Morderca nie został aresztowany, z powodu nie wystarczających dowodów.
Ofiary nie są widziane, gdyż śledztwo nie zostało zakończone.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Long, Long Way To Go”, w wykonaniu Phila Collinsa.

10
(33) Discretion

19 grudnia 2004

James Whitmore

Henry Robles
Zespół rozpoczyna śledztwo w sprawie nierozwiązanego morderstwa oskarżyciela z biura prokuratora okręgowego z New Haven w stanie Connecticut, który został zadźgany w Filadelfii w 2000 roku. Ofiara została pośmiertnie oskarżona przez współpracownika o kradzież pieniędzy z kasy biura prokuratora. Żona ofiary pragnie oczyszczenia z oskarżeń zmarłego męża oraz rozwiązania sprawy morderstwa.

Detektyw Scotty Valens widzi ofiarę podczas widzenia w więzieniu niewinnego chłopaka z matką.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Why Does It Always Rain On Me?”, w wykonaniu zespołu Travis.

11
(34) Blank Generation

9 stycznia 2005

David Barrett

Chris Mundy
Gdy wychodzą na jaw nowe fakty sugerujące, iż mogło dojść do morderstwa, detektywi ponownie rozpatrują samobójstwo członka sekty z 1978 roku. Matthew Adams zmarł po zażyciu cyjanku. W trakcie śledztwa wychodzi na jaw, iż jego ojciec był despotą, a matka popełniła samobójstwo oraz, iż Matthew wdał się w romans z dziewczyną przywódcy sekty.

Lilly widzi ofiarę przy odkładaniu akt sprawy na półkę w archiwum.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “(What’s So Funny ‘Bout) Peace, Love and Understanding?”, w wykonaniu Elvisa Costello.

12
(35) Yo, Adrian

16 stycznia 2005

James Whitmore

Sean Whitesell
Sędzia bokserski na łożu śmierci wyjawia tajemnicę pewnej śmierci. Wyznanie to prowokuje detektywów do wznowienia sprawy z 1976 roku. Wówczas na ringu zginął w nierównej walce bokser Jerry Stone. Sędzia przyznaje się, że przyjął łapówkę by nie przerywać walki.

Dziewczyna ofiary widzi Jerry’ego i swojego zmarłego ojca.
Nikt nie został aresztowany.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Baby, I Love Your Way”, w wykonaniu Petera Framptona.

13
(36) Time to Crime

30 stycznia 2005

Tim Hunter

Tyler Bensinger
Zwrócono broń w ramach programu odzyskiwania broni, okazuje się, iż brała udział w zabójstwie. W 1987 roku dziewczynka w parku została zastrzelona z przejeżdżającego samochodu. Detektywi wznawiają dochodzenie. W trakcie dochodzenie detektywi ustalają, że przez lata broń wielokrotnie zmieniała właścicieli.

Lilly widzi zabitą dziewczynkę w magazynie broni.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Man In the Mirror”, w wykonaniu Michaela Jacksona.

14
(37) Revolution

20 lutego 2005

Alex Zakrzewski

Liz Garcia
Warren w 1969 roku uciekł do Kanady, by uniknąć pełnienia służby wojskowej w Wietnamie. Tym samym czasie w jego mieszkaniu znaleziono zwłoki jego dziewczyny. Ellie McCormick została uduszona. Gdy Warren wraca do kraju, aby uczestniczyć w pogrzebie ojca, policja wzywa go w sprawie zabójstwa Ellie. Detektywi wznawiają dochodzenie.

Chłopak ofiary, widzi ją opuszczającą jego mieszkanie.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “I Say a Little Prayer”, w wykonaniu Arethy Franklin.

15
(38) Wishing

6 marca 2005

Emilio Estevez

Karin Lewicki
Detektywi szukają zabójcy upośledzonego młodego mężczyzny, który zginął na torach kolejowych w 1993 roku.

Lilly widzi ofiarę stojącą na moście.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Somewhere Over the Rainbow”, w wykonaniu Israela Kamakawiwoʻole.

16
(39) Revenge

13 marca 2005

David Von Ancken

Jay Beattie
Ksiądz w 1998 roku wysłuchał spowiedzi mężczyzny, który brał udział w porwaniu 9-letniego Kyle’a. Chłopiec później został znaleziony martwy. Porywacz właśnie zmarł podczas napadu, a ksiądz podzielił się informacją ze swoim bratem porucznikiem Stillmanem.

Lilly widzi ofiarę w dokach..
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Don’t Go Away”, w wykonaniu Oasis.

17
(40) Schadenfreude

20 marca 2005

Tim Matheson

Gina Gionfriddo
Na palcu zmarłej narkomanki znaleziono obrączkę z wygrawerowanym napisem należącą do dr. Stevena Chase’a, który odsiaduje wyrok za zabójstwo żony w 1982 roku. Dr. Chase cały czas twierdzi, iż jest niewinny, a żona została zabita podczas włamania oraz to że widział sprawców. Detektywi wznawiają śledztwo, aby stwierdzić, kto tak naprawdę zabił Lindsay.

Detektyw Rush widzi ofiarę po drugiej stronie ulicy podczas aresztowania.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Don’t Stop Believing”, w wykonaniu Journey.
Odcinek luźno oparty jest na historii Sama Shepparda.

18
(41) Ravaged

27 marca 2005

James Whitmore

Meredith Stiehm
Dawna znajoma detektywa Very prosi o rozwiązanie sprawy śmierci swojej siostry alkoholiczki w 1995 roku. Pierwsze dochodzenie wykazało, iż był to wypadek. Po latach siostra poznała świadka, który twierdzi, iż widział ofiarę w dniu jej śmierci pijącą ze studentami, a między pijącymi wywiązała się kłótnia. Detektywi pragną poznać rzeczywisty bieg zdarzeń prowadzący do śmierci kobiety.

Detektyw Vera widzi ofiarę przed budynkiem policji.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Secret Garden”, w wykonaniu Bruce’a Springsteena.

19
(42) Strange Fruit

3 kwietnia 2005

Paris Barclay

Veena Cabreros Sud
Detektywi wznawiają śledztwo w sprawie zabójstwa 16-letniego chłopaka, który w 1963 roku sprowadził się z rodziną z Missisipi, a krótko potem został znaleziony martwy na ulicy przez młodego Willa Jeffriesa i jego kolegów. Afroamerykańska rodzina Williamsów po przeprowadzce zamieszkała w dzielnicy zdominowanej przez białych. Niektórym sąsiadom nie spodobało się to, również niezadowolenie było w wśród pracowników fabryki samolotów, w której ojciec ofiary, inżynier dostał kierowniczą posadę.

Ofiarę widzi Jeffries w miejscu znalezienia zwłok.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Strange Fruit”, w wykonaniu Niny Simone.
Odcinek jest luźno oparty na sprawie morderstwa Emmetta Tilla.

20
(43) Kensington

24 kwietnia 2005

Bill Eagles

Sean Whitesell
Detektywi wznawiają śledztwo sprawie zabójstwa Joe Younga, robotnika, który według policji w 1985 roku został zabity podczas rabunku. Jednak w 2005 roku ktoś przyznaje się do kradzieży pieniędzy już zabitego Joe, co wyklucza motyw rabunkowy. Detektywi rozpoczynają poszukiwanie prawdziwego powodu zabójstwa oraz jego sprawcy.

Nikt nie widzi ofiary, zamiast tego ofiara jest pokazana w retrospekcji.
Wszystkie utwory wykorzystane w odcinku są w wykonaniu Johna Mellencampa.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Small Town”, w wykonaniu Johna Mellencampa.

21
(44) Creatures of the Night

1 maja 2005

Alex Zakrzewski

Tyler Bensinger
Detektywi szukają powiązania morderstwa z 1977 roku z seryjnym mordercą, który niebawem ma wyjść na wolność. Znalezienie zbrodni, za którą nie został skazany umożliwi zatrzymanie mordercy w więzieniu, który zapowiedział, iż po wyjściu będzie nadal zabijał.

Detektyw Rush widzi ofiarę.
Wszystkie utwory wykorzystane w odcinku pochodzą z musicalu The Rocky Horror Picture Show w reżyserii Jima Sharmana.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Over at the Frankenstein Place”, w wykonaniu Susan Sarandon, Barry’ego Bostwicka i Richarda O’Briena.
Odcinek nawiązuje do sprawy Coral Eugene Watts.

22
(45) Best Friends

8 maja 2005

Mark Pellington

Liz Garcia
Z rzeki wyłowiono ciężarówkę z ludzkimi kośćmi, detektywi rozpoczynają śledztwo, które prowadzi do producenta alkoholu z czasów prohibicji i zaginionej w 1932 roku młodej kobiety.

Ofiarę widzi kochanka, kobiety idą razem i obejmują się.
Nikt nie został aresztowany.
Odcinek kończy się wierszem.
Odcinek ten zdobył nagrodę GLAAD Media Awards.

23
(46) The Woods

22 maja 2005

Nelson McCormick

Veena Cabreros Sud
W domu przeznaczonym do sprzedaży odnaleziono dziewięć ludzkich czaszek, które prowadzą do seryjnego mordercy George’a Marksa, który kilka miesięcy wcześniej wymknął się policji. W przeszłości w 1972 roku w domu tym doszło do morderstwa kobiety, ofiarą była matka George’a. Detektywi wznawiają śledztwo w sprawię wyjaśnienia tej zbrodni.

Detektyw Rush widzi George’a (jako chłopca) i jego matkę wraz z nim patrzącą przez okno.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Behind Blue Eyes”, w wykonaniu The Who.
Odcinek luźno opiera się na sprawie seryjnego mordercy Roberta Hansena.

Sezon 3 (2005)
# Tytuł Premiera w USA Reżyseria Scenariusz
1
(47) Family

25 września 2005

Mark Pellington

Meredith Stiehm
Kiedy z nastoletnią dziewczyną kontaktuje się mężczyzna uznający się za jej biologicznego ojca. Dziewczyna zwraca się do policji, gdyż jej ojciec został zabity w noc jej narodzin w 1988 roku. Detektywi wznawiają dochodzenie uważając, iż mężczyzna może być powiązany ze śmiercią nastolatka Jimiego Tate’a – jej prawdziwego ojca.

Lilly widzi ofiarę przyglądającą się córce i jej matce.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “In Your Eyes”, w wykonaniu Petera Gabriela.

2
(48) The Promise

2 października 2005

Paris Barclay

Veena Cabreros Sud
Kiedy ojciec znajduje zdjęcie wykonane tuż przed śmiercią swojej córki, które może świadczyć, że jej śmierć nie była wypadkiem. Detektywi wznawiają śledztwo z 2004 roku w sprawie śmierci otyłej studentki, która zginęła podczas pożaru w domu bractwa studenckiego.

Ofiarę stojącą w drzwiach swojej sypialni widzi jej przyjaciel.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Fallen”, w wykonaniu Sary McLachlan.

3
(49) Bad Night

9 października 2005

Kevin Bray

Andrea Newman
Do wydziału zabójstw przychodzi starsza kobieta, która znalazła list do jej syna, zabitego w 1978 roku. W liście zawarta jest sugestia, iż jest w niebezpieczeństwie, a detektywi odkrywają, że tuż przed śmiercią wielu przyjaciół odwróciło się od niego.

Lilly widzi ofiarę z przyjaciółką podczas ich przejażdżki samochodem obok jego rodzinnego domu.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Dream On”, w wykonaniu Aerosmith.

4
(50) Colors

16 października 2005

Paris Barclay

Sean Whitesell
Rush i pozostali detektywi wznawia dochodzenie z 1945 roku, wtedy to afroamerykański gracz baseballa, został zabity ciosem z własnego kija.

Jeffries widzi ofiarę podczas meczu, unoszącą czapkę jego kierunku.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Sentimental Journey”, w wykonaniu Doris Day.

5
(51) Committed

23 października 2005

Alex Zakrzewski

Liz Garcia
Kiedy umiera starsza, samotna kobieta używająca dokumentów kobiety, która została zabita zimą 1954 roku, śledczy wznawiają dochodzenie. Wychodzi na jaw, że zabita kobieta przeżyła załamanie nerwowe i została umieszczona przez męża w szpitalu psychiatrycznym.

Lilly i syn ofiary widzi kobietę na wystawie obrazów.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Only You”, w wykonaniu The Platters.

6
(52) Saving Patrick Bubley

6 listopada 2005

Marcos Siega

Tyler Bensinger, Karin Lewicki
Matka traci czwartego syna w strzelaninie pomiędzy gangami, Lilly pragnąc ocalić ostatniego brata przed zabiciem wraca do swojej pierwszej sprawy w wydziale zabójstw, a było to morderstwo Vaughna Bubleya – najstarszego z braci. Detektywi sądzą, iż morderstwa są ze sobą powiązane, a rozwiązanie jednej sprawy doprowadzi do wyjaśnienia pozostałych trzech zabójstw.

Patrick widzi swoich braci na boisku szkolnym.
Lilly widzi swojego pierwszego partnera w odbiciu lustra za barem.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Faith in You”, w wykonaniu grupy P. M. Dawn.

7
(53) Start-Up

13 listopada 2005

James Whitmore

Karin Lewicki
Chłopiec na dysku twardym starego komputera podarowanego przez szkołę, znajduje opis śmierci młodej kobiety, która w 1999 roku zmarła na atak serca mając 24 lata. Notatki wskazują jednak na otrucie.

Siostra ofiary widzi ją płynącą łodzią wioślarską.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Save Me”, w wykonaniu Aimee Mann.

8
(54) Honor

20 listopada 2005

Paris Barclay

Craig Turk
Policjanci z wydziału antynarkotykowego znajdują ukryte pudełko z bransoletami, które nosiła rodzina i przyjaciele jeńca wojennego z obozu Hanoi Hilton w Wietnamie. Weteran rok po powrocie z wietnamskiej wojny zostaje zastrzelony w 1973 roku. Porucznik Stillman uważa rozwiązanie sprawy morderstwa bohatera wojennego za obowiązek do spełnienia w wdzięczności za jego poświęcenie dla kraju.

Porucznik Stillman widzi ofiarę, wymieniają się salutami.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “If You Could Read My Mind”, w wykonaniu Gordona Lightfoota.

9
(55) A Perfect Day

27 listopada 2005

Roxann Dawson

Veena Cabreros Sud
Rybak wyławia ludzką kość, ofiarą jest mała dziewczynka, ślady na szkielecie świadczą o tym iż była ofiarą przemocy domowej. Dochodzenie wykazuje, iż zmarła dziewczynka to 4-letnia Vivien Smith, detektywi szukają sprawcy zbrodni z 1965 roku.

Lilly wraz z siostrą ofiary widzi jak obie dziewczynki obejmują się na plaży.
Nie aresztowano sprawcy, gdyż został zabity.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Catch the Wind”, w wykonaniu Donovana

10
(56) Frank’s Best

18 grudnia 2005

Michael Schultz

Andrea Newman
W 2001 roku został zabity właściciel sklepu, za sprawcę uznano jego pracownika Rricardo, który został aresztowany i skazany. Po czterech latach jego brat przyjeżdża z Salwadoru i prosi policję o znalezienie prawdziwego sprawcę morderstwa, gdyż wierzy, iż jego brat jest niewinny. Detektywi wznawiają dochodzenie.

Ricardo widzi ofiarę przy drzwiach sklepu.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Wherever You Will Go”, wykonaniu zespołu The Calling.

11
(57) 8 Years

8 stycznia 2006

Mark Pellington

Meredith Stiehm
Detektywi podejmują się zakończenia śledztwa z 1988 roku, kiedy to w strzelaninie na autostradzie ginie mężczyzna Clem Garris. Policja odnalazła, poszukiwaną kobietę, która mogła być świadkiem zdarzenia. Zabity mężczyzna i kobieta byli w liceum członkami tej samej paczki przyjaciół.

Przyjaciółka ofiary widzi go na zewnątrz casina, w którym pracowała.
Wszystkie utwory wykorzystane w odcinku są w wykonaniu Bruce’a Springsteena.
Zabójca Clema Garrisa nie został aresztowany gdyż sam został, krótko potem zabity. Sprawca tego morderstwa został aresztowany.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “One Step Up”, w wykonaniu Bruce’a Springsteena.

12
(58) Detention

15 stycznia 2006

Jessica Landaw

Liz Garcia
W 1994 roku Trevor Dowson popełnia samobójstwo skacząc z budynku szkoły. Po śmierci woźnego w jego rzeczach zostaję znaleziona druga część listu, która sugeruje, iż było to morderstwo. Z treści listu wynika, iż chłopak obawiał się o swoje życie.

Lilly widzi ofiarę za ogrodzeniem szkolnym.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Landslide”, w wykonaniu The Smashing Pumpkins.

13
(59) Debut

29 stycznia 2006

Tim Hunter

Karin Lewicki, Kate Purdy
Matka dziewczyny zamordowanej w 1968 roku, przeczytała artykuł o lokalnym sprzedawcy dzieł sztuki, który jest podejrzany o zepchnięcie żony ze schodów ze śmiertelnym skutkiem. Córka kobiety ostatni wieczór przed śmiercią spędziła z mężczyzną, który jest bohaterem artykułu. Kobieta dzieli się swoim spostrzeżeniem z detektywami, którzy wznawiają dochodzenie.

Matka ofiary widzi ją patrzącą na księżyc.
Odcinek luźno nawiązuje do sprawy Michaela Petersona.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Moon River”, w wykonaniu Henry’ego Mancini.

14
(60) Dog Day Afternoons

26 lutego 2006

Craig Ross Jr

Sean Whitesell
Detektywi dostrzegają powiązanie między napadem na bank w 2000 roku, podczas którego zginęła młoda kasjerka, a napadem, który wydarzył się 6 lat później. Ten sam bank, te same maski, wszystkie szczegóły są ponownie badane przez detektywów w poszukiwaniu zabójcy.

Matka ofiary widzi ją czytającą książkę.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “I Hope You Dance”, w wykonaniu Lee Ann Womack.

15
(61) Sanctuary

12 marca 2006

Alex Zakrzewski

Steve Sharlet
Kiedy narkotykowy diler wraca do Filadelfii zostaje aresztowany. Jest głównym podejrzanym w sprawie morderstwa kobiety przemycającej dla niego narkotyki w żołądku. Kobieta zginęła pod kościołem w 1998 roku. Śledztwo zostaje wznowione. Wychodzi na jaw iż Scotty Valens pracował z podejrzanym jako tajniak, co budzi wśród kolegów duże zaskoczenie.

Detektyw Scotty Valens widzi ofiarę, zapalając świeczkę w kościele.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Return to Innocence”, wykonaniu Enigmy.

16
(62) One Night

19 marca 2006

Nicole Kassell

Veena Cabreros Sud
Do wydziału zabójstw przychodzi mężczyzna, który twierdzi wie coś o zabójstwie Steve’a Jablonskiego. Przyznaje się, iż go zakopał żywcem w 1980 roku, twierdzi też, że znowu to zrobił. Detektywi zaczynają walkę z czasem, mają nadzieję, iż rozwiązanie starej sprawy, umożliwi znalezienie nowej ofiary zabójcy przed jej śmiercią.

Lilly Rush widzi Steve’a w miejscu zakopania drugiej ofiary.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “You and Me”, wykonaniu Lifehouse.

17
(63) Superstar

26 marca 2006

Bill Eagles

Patricia A. Fullerton, Craig S. O’Neill, Jason Tracey
Pojawiają się nowe dowody w sprawie śmierci utalentowanej tenisistki, Andi. Dziewczyna została zamordowana po wygranym meczu w 1973 roku. Młodsza siostra ofiary przynosi na policję, znaleziony ręcznik tenisistki, nasączony trucizną. Detektywi wznawiają śledztwo.

Lilly widzi ofiarę grającą w tenisa.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Your Song”, w wykonaniu Eltona Johna.

18
(64) Willkommen

2 kwietnia 2006

Paris Barclay

Andrea Newman
Detektywi wznawiają dochodzenie w sprawie śmierci taksówkarza, a zarazem początkującego aktora Dennisa Hoffermana. Zastrzelono go w 2002 roku za kulisami sceny. Po latach znaleziono broń, z której zginął.

Ofiara jest widziana przez Lilly Rush.
Wszystkie utwory muzyczne wykorzystane w odcinku są z musicalu Cabaret.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Maybe This Time”/”Cabaret”, w wykonaniu Natashy Richardson.

19
(65) Beautiful Little Fool

9 kwietnia 2006

Kevin Bray

Liz Garcia
Pewna kobieta odkrywa, iż jej prababka Violet, została zamordowana. Kobieta została znaleziona martwa w Boże Narodzenie w 1929 roku. Violet oddała swoją córkę do domu dziecka. Prawnuczka chce się dowiedzieć czegoś o kobiecie, gdyż uważa, że nad kobietami w jej rodzinie ciąży pewnego rodzaju fatum. Pomimo, znikomej szansy na rozwiązanie sprawy, Lilly decyduje się na podjęcie śledztwa.

Lilly Rush widzi ofiarę grającą na pianinie.
Mordercy nie aresztowano bo zmarł.
Duch mordercy widzi swojego rozczarowanego wnuka
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “300 Flowers”, w wykonaniu Allison Miller (jako Violet).

20
(66) Death Penalty: Final Appeal

16 kwietnia 2006

Alex Zakrzewski

Sean Whitesell
Detektywi wznawiają dochodzenie w sprawie, przy której Jeffries przesłuchiwał głównego podejrzanego. Mężczyzna za morderstwo i gwałt na 16-letniej dziewczynie w 1994 roku dostał karę śmierci, za trzy dni ma zostać wykonany wyrok. Andre Tibbs wciąż twierdzi, że jest niewinny i wrobił go policjant, prosi Willa aby przyjrzał się sprawie jeszcze raz, zwłaszcza po tym jak oskarżony o mataczenie funkcjonariusz policji, który aresztował skazanego, popełnił samobójstwo. Oficer ten aresztował skazanego.

Lilly widzi ofiarę w archiwum.
Detektyw Jeffries widzi niesłusznie straconego Andre.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Hallelujah”, w wykonaniu Johna Cale’a.

21
(67) The Hen House

30 kwietnia 2006

David Von Ancken

Craig Turk
W 1945 roku zginęła dziennikarka filadelfijskiej gazety. W noc śmierci miała się z kimś spotkać na stacji gdzie zginęła. W toku śledztwa wychodzi na jaw, iż kobieta zakochała się w mężczyźnie, który twierdził, że jest Żydem, który uciekł nazistom. Detektywi ustalają tożsamość mężczyzny. Są zszokowani.

Lilly widzi ofiarę przyglądającą się aresztowaniu mordercy.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “It Could Happen to You”, w wykonaniu Jo Stafford.

22
(68) The River

7 maja 2006

Craig Ross Jr

Tyler Bensinger
Pojawia się nowy świadek w sprawie zastrzelenia lekarza ze szpitala w 1984 roku. Aresztowano wówczas czarnego włóczęgę, kobieta zaś twierdzi, iż strzelał biały w czapeczce szpitala, najprawdopodobniej również lekarz. Detektywi wznawiają śledztwo, w toku którego wychodzi na jaw, iż zabity lekarz był hazardzistą,, a jego nałóg niszczył rodzinę.

Syn ofiary widzi go na przez drzwi ostrego dyżuru.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Only Time Will Tell”, w wykonaniu Asia

23
(69) Joseph

21 maja 2006

Roxann Dawson

Liz Garcia, Andrea Newman
Kiedy zostaje użyta karta kredytowa ofiary morderstwa z 2005 roku, a zarazem świadka w zabójstwie, detektywi wznawiają dochodzenie. W trakcie śledztwa wychodzi na jaw, iż ofiara miała zeznawać w sprawie morderstwa, dwa tygodnie przed zeznaniami mężczyzna został zabity.

Ofiarę widzi jego przyjaciółka.
Druga ofiara jest widziana przez swojego przyrodniego brata.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Collide”, w wykonaniu Howie Day.

Sezon 4 (2006)
# Tytuł Premiera w USA Reżyseria Scenariusz
1
(70) Rampage

24 września 2006

Mark Pellington

Veena Cabreros Sud
Detektywi wznawiają dochodzenie w sprawie masakry w centrum handlowym w 1995 roku, po tym jak znaleziono nagranie wideo sugerujące, iż sprawców masakry było trzech, że jeden z nich wydostał się z centrum handlowego i wciąż pozostaje na wolności.

Rodzice jednego z dwóch zabójców widzą obu w drzwiach domu. Syn wyglądał na zawstydzonego, z powodu bólu jaki wyrządził.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “One of Us”, by Joan Osborne.
Odcinek luźno nawiązuje do masakry w Cloumbine High School, podczas której zabito 13 osób, sprawcy Eric Harris i Dylan Klebold przed wkroczeniem policji popełnili samobójstwo.

2
(71) The War at Home

1 października 2006

Alex Zakrzewski

Samantha Howard Corbin
Detektywi wznawiają dochodzenie z 2004 roku, po tym jak z rzeki wyłowiono protezę ręki zaginionej weteranki wojny w Iraku.

Rodzina ofiary, Lilly i Will Jeffries widzi ją na cmentarzu wojskowym salutującą im.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Little by Little”, w wykonaniu Oasis.

3
(72) Sandhogs

8 października 2006

David Von Ancken

Greg Plageman
W tunelu metra pod rzeką, zamkniętego w 1948 roku znaleziono szczątki robotnika. Detektywi w trakcie dochodzenia odkrywają, iż ofiara aktywnie działała w związku zawodowym co mogło być motywem zbrodni.

Dziewczyna ofiary wspólnie tańczy z nim.
Porucznik Stillman widzi przyjaciela ofiary w barze, gdzie zabójca został aresztowany.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “That Lucky Old Sun”, w wykonaniu Louisa Armstronga.

4
(73) Baby Blues

15 października 2006

David Barrett

Liz Garcia
Sztab detektywów wraca do sprawy niemowlęcia 1982 roku, o którym orzeczono Nagłą Śmierć Łóżeczkową.

Ofiara, jako że była niemowlęciem w chwili śmierci, nie jest widziana przez nikogo, zamiast tego detektyw Rush klęka przy jej grobie
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Open arms” w wykonaniu Journey

5
(74) Saving Sammy

22 października 2006

Paris Barclay

Tyler Bensinger
Detektyw Lilly Rush pod wpływem Josepha wznawia śledztwo, w sprawie zabójstwa małżeństwa w 2003 roku. Okazuje się, iż świadkiem zbrodni był ich autystyczny syn. Brent ma fotograficzną pamięć, za każdym razem gdy jest wspominane morderstwo jego rodziców, powtarza tą samą liczbę.

Detektyw Valens widzi ofiary patrzące na swoje dzieci.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “In My Place”, w wykonaniu grupy Coldplay.

6
(75) Static

29 października 2006

Kevin Bray

Gavin Harris
Odkryto nowy dowód audio, który sugeruje, iż ktoś zaaranżował morderstwo, tak aby wyglądało na samobójstwo popularnego DJ radiowego o pseudonimie “The Hawk”. W tle nagrania w chwili śmierci mężczyzny słychać odgłos butów oraz zamykania drzwi. Detektywi wznawiają dochodzenie z 1958 roku.

Córka ofiary widzi go, gdy ten dołańcza do niej przy grze na pianinie.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Scarlet Rose”, wykonaniu Gary Haase, który został specjalnie napisany na potrzeby odcinka.

7
(76) The Key

5 listopada 2006

David Barrett

Jennifer Johnson
Will Jeffries wraca do sprawy, którą zajmował się na początku swojej pracy w wydziale zabójstw. W 1979 r. w lesie zamordowana została kobieta. Detektyw obiecał jej córce, że znajdzie sprawcę. Dopiero teraz natrafiono na nowe dowody w sprawie.

Ofiara jest widziana w lesie przez rodzinę.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Broken Hearted Me”, w wykonaniu Anne Murray.

8
(77) Fireflies

12 listopada 2006

Marcos Siega

Erica Shelton
U zmarłego listonosza odkryto niedoręczoną pocztę, w wśród listów znalazła się pocztówka wysłana przez dziewczynkę w dniu swojego zaginięcia, adresatem była jej czarna koleżanka. Przyjaźń białej dziewczynki z czarną budziła wśród ludzi duże niezadowolenie. W 1975 roku policja uważała, iż dziewczynka została zamordowana przez afroamerykanów. Detektywi wznawiają śledztwo, w trakcie, którego rozpatrują tezę, iż za zniknięcie dziewczynki odpowiadają biali rasiści.

W odcinku tym okazało się, iż ofiara nie zginęła. Kończy się spotkaniem już dorosłej kobiety z rodzicami i najlepszą przyjaciółką.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Landslide”, w wykonaniu Fleetwood Mac.

9
(78) Lonely Hearts

19 listopada 2006

John Peters

Liz Garcia
Detektywi wracają do śledztwa umorzonego w 1989 roku, znaleziono bowiem nowe dowody. Pewien mężczyzna popełnił samobójstwo oglądając nagranie z biura matrymonialnego. Nagranie przedstawia Marthę Puck, detektywi szukają powiązania między mężczyzną, a Marthą. W trakcie śledztwa, wychodzi na jaw, iż mężczyzna był oszustem matrymonialnym i okradał samotne panie z oszczędności.

Lilly widzi ofiarę w parku czytającą romans.
Nick Vera widzi drugą ofiarę w archiwum.
Stillman widzi w lustrze mężczyznę, który popełnił samobójstwo.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Alone”, w wykonaniu Heart.
Odcinek nawiązuje do sprawy “Lonely Hearts Killers”, Marthy Beck i Raymonda Fernandeza.

10
(79) Forever Blue

3 grudnia 2006

Jeannot Szwarc

Tom Pettit
Umierający przestępca dzieli się informacją na temat niewyjaśnionego morderstwa policjanta, który wychował się wśród funkcjonariuszy. W śledztwie dotyczącym tego zabójstwa było mnóstwo niewyjaśnionych teorii. Detektywi wznawiają dochodzenie z 1968 roku.

Ofiarę stojącą przy ich starym wozie patrolowym widzi jego partner.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “My Back Pages”, w wykonaniu The Byrds.

11
(80) The Red and the Blue

10 grudnia 2006

Steve Boyum

Meredith Stiehm
W 2000 roku przed barem w Filadelfii został zastrzelony muzyk country. Znaleziono broń, z której strzelano. Lilly Rush wraz niechętnym Scottym jedzie do Tennessee, aby na nowo przesłuchać świadków i zbadać sprawę.

Lilly widzi ofiarę grającą poza sceną.
Wszystkie utwory wykorzystane w odcinku są w wykonaniu Tima McGraw.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “I’ve Got Friends That Do”, w wykonaniu Tima McGraw.

12
(81) Knuckle Up

7 stycznia 2007

David Barrett

Greg Plageman
W 2006 roku James Hoffman skończył szkołę z najlepszym wynikiem i wybierał się na studia. Niespodziewanie wtedy właśnie zaginął. Do wydziału zabójstw przychodzi jego siostra, która w internecie natrafiła na nagranie bójki z udziałem brata. Lilly Rush i Scotty Valens wznawiają dochodzenie.

Ofiarę rzucającą śnieżkami, widzą ojciec i siostra.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “How to Save a Life”, w wykonaniu The Fray.

13
(82) Blackout

14 stycznia 2007

Seith Mann

Tyler Bensinger
Lauren w noc swojej śmierci, 16 stycznia 1996 roku, nocowała w domu swojego byłego męża. Początkowo sądzono, iż kobieta utonęła w basenie. Obecny właściciel domu znalazł na spodzie trampoliny, ślady walki.

Lilly widzi ofiarę w odbiciu na wodzie.
Odcinek luźno nawiązuje do morderstwa Florence Unger.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Name”, w wykonaniu Goo Goo Dolls.

14
(83) 8:03 AM

28 stycznia 2007

Alex Zakrzewski

Veena Cabreros Sud
28 stycznia 2002 roku o godzinie 8:03 w dwóch różnych częściach miasta ginie dwoje nastolatków. Biała dziewczyna z dobrego domu, oraz czarny diler narkotykowy, który zmarł na rękach Kat Miller. Pomimo braku powodów do wznowienia śledztwa, porucznik Stillman zgadza się na ponowne otwarcie dochodzenia.

Kat Miller widzi ofiary w archiwum.
Wszystkie utwory wykorzystane w odcinku są w wykonaniu grupy U2.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “With or Without You”, w wykonaniu U2.

15
(84) Blood on the Tracks

18 lutego 2007

Kevin Bray

Gavin Harris
Podczas remontu pewnego domu znaleziono fragmenty bomby, która była tak skonstruowana, by jej eksplozję wzięto za wybuch gazu. W 1981 roku podczas tej eksplozji zginęli Jack i Johanna Kimball, młode zamożne małżeństwo. Detektywi wznawiają dochodzenie, w trakcie którego wychodzi na jaw, iż para należała do radykalnych przeciwników wojny w Wietnamie.

Lilly widzi jedną z ofiar w archiwum, druga zaś widziana jest podczas aresztowania zabójcy.
Wszystkie utwory wykorzystane w odcinku są w wykonaniu Boba Dylana.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Like a Rolling Stone”, w wykonaniu Boba Dylana.

16
(85) The Good-Bye Room

4 marca 2007

Holly Dale

Jennifer Johnson
Barbara po śmierci matki, dowiaduje się z znalezionych dokumentów, iż była adoptowana. Ustala, że jej prawdziwa matka 17-letnia Hilary została zamordowana dzień po jej narodzinach. Kobieta chce poznać prawdę o swojej matce, oraz pragnie odpowiedzi na pytanie “dlaczego ją oddała? “.

Córka ofiary, widzi ją podczas słuchania kasety nagranej przez nią dla niej.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “You are My Sunshine”, w wykonaniu Carly Simon.

17
(86) Shuffle, Ball Change

11 marca 2007

Mark Pellington

Liz Garcia
Na wysypisku śmieci znaleziono szczątki 16-letniego Maurice’a Halla, który

zaginął w październiku 1984 roku. Maurice przed śmiercią, wbrew ojcu, pragnął zostać tancerzem i uczęszczał na zajęcia do szkoły tańca. Detektywi rozpoczynają dochodzenie.

Lilly widzi ofiarę w nieczynnym sklepie jego ojca.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “I Want to Know What Love Is”, w wykonaniu grupy Foreigner.

18
(87) A Dollar, a Dream

18 marca 2007

Chris Fisher

Erica Shelton
Podczas badania dna jeziora znaleziono wrak samochodu z szczątkami kobiety zaginionej w 1999 roku. Zawartość sugeruje, iż kobieta wraz z rodziną mieszkała w samochodzie. Detektywi rozpoczynają poszukiwanie zabójcy Marlene Bradford.

Ofiara przygląda się jak jej rozdzielone dwie córki spotykają się ze sobą.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Angel”, w wykonaniu Sary McLachlan.

19
(88) Offender

25 marca 2007

David Barrett

Greg Plageman
Z dachu wieżowca zostaje wypchnięty mężczyzna, przestępca seksualny. Przy ciele znaleziono list sprawcy o treści „Będę wyrzucał tych śmieci codziennie, dopóki nie rozwiążecie sprawy zabójstwa mojego syna, Claytona Hathawaya”. Ojciec chłopca został oskarżony i skazany za gwałt i morderstwo syna w 1987 roku. Mężczyzna wyszedł z więzienia, po tym jak sąd orzekł, iż główny dowód został sfabrykowany. Detektywi ponownie padają sprawę morderstwa 6-letniego Claya.

6-letniego Claya widzą jego rodzice.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Never Surrender”, w wykonaniu Corey Hart.

20
(89) Stand Up and Holler

1 kwietnia 2007

John Peters

Greg Plageman
Matka Rainey, która została znaleziona martwa na boisku w 1997 roku, znalazła na wystawie sztuki nowoczesnej, anonimowe przyznanie się do zabicia 16-letniej dziewczyny. Dotychczas sądzono, iż dziewczyna przedawkowała alkohol i narkotyki.

Ofiara jest widziana na boisku sportowym przez przyjaciela.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “High and Dry”, w wykonaniu grupy Radiohead.

21
(90) Torn

8 kwietnia 2007

Kevin Bray

Tyler Bensinger
Detektywi wznawiają dochodzenie z 1919 roku na prośbę studentki, która chce poznać prawdę o śmierci swojej ciotecznej prababki Frances. W trakcie śledztwa wychodzi na jaw, iż osiemnastolatka była zwolenniczką sufrażystek, oraz to, że narzeczony zerwał z nią zaręczyny.

Lilly spotyka ofiarę na ulicy i wymienia się z nią uśmiechem.
Cioteczna prawnuczka widzi liderkę sufrażystek w sali wykładowej.
Córka pokojówki Frances, widzi swoją matkę na komisariacie, odbierając list od Kat Miller i Nicka Very.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Stardust”, w wykonaniu Hoagy Carmichael.

22
(91) Cargo

15 kwietnia 2007

Andy Garcia

Tom Pettit
FBI poszukuje nierozwiązanych sprawy, które są podobne do działania wschodnio-europejskiego przestępcy o pseudonimie „Nachalneek”, być może rozwiązaniej sprawy doprowadzi do aresztowania groźnego przestępcy. Detektywi znajdują sprawę z 2005 roku morderstwa Mike’a, robotnika portowego, który wplątał się w konflikt z handlarzami dziewcząt.

Porucznik Stillman i przyjaciółka ofiary, którą chciał uratować, widzą Mike’a w dokach.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Fix You”, w wykonaniu Coldplay.

23
(92) The Good Death

29 kwietnia 2007

Paris Barclay

Gavin Harris
Kiedy pielęgniarz przyznaje się do zabicia sześciu swoich pacjentów. Detektywi badają siódmy przypadek, pacjenta, który zmarł w 1998 roku, kilka tygodni wcześniej niż lekarze przewidywali. Zamożny mężczyzna zachorował na złośliwego guza mózgu (glejak), dwa miesiące po diagnozie leżał na łożu śmierci na oddziale gdzie pracował “Anioł Śmierci”.

Ofiarę widzą jego żona i syn.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Good Day”, w wykonaniu Paul Westerberg.

24
(93) Stalker

6 maja 2007

Alex Zakrzewski

Veena Cabreros Sud
Detektywi wznawiają dochodzenie w sprawie potrójnego morderstwa rodziny Jacobi w 2006 roku. Masakrę przeżyła córka, Kim, dziewczyna właśnie obudziła się ze śpiączki, ma problemy z pamięcią. Detektywi mają nadzieję, iż sobie przypomni wydarzenia z tragicznego wieczoru jaki wydarzył się w jej domu. Policja uważała, iż sprawcą był ojciec, jednak nie udało się potwierdzić tej tezy. Detektyw Lilly Rush podczas konfrontacji z mordercą zostaje ciężko ranna.

Kim widzi swoją zabitą rodzinę na komisariacie.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Stolen”, w wykonaniu Dashboard Confessional.
Odcinek luźno nawiązuje do sprawy morderstwa Alice Huling i większości członków jej rodziny w 1978 przez Joe Ture.

Sezon 5 (2007)
# Tytuł Premiera w USA Reżyseria Scenariusz
1
(94) Thrill Kill

23 września 2007

Alex Zakrzewski

Veena Cabreros Sud
Detektyw Rush wraca do pracy w wydziale zabójstw po rekowalenstencji spowodowanej postrzałem. Detektywi ponownie rozpatrują sprawę potrójnego zabójstwa z 1994 roku. Jeden z skazanych wówczas za tą zbrodnię na dożywocie popełnia samobójstwo. W zwróconych rzeczach zmarłego skazańca, matka znajduje list opisujący zbrodnię, kobieta twierdzi iż jej syn tego nie napisał, gdyż nie potrafił pisać. Lilly Rush przy sceptycznym nastawieniu swoich kolegów wznawia dochodzenie.

Lilly widzi ofiary jadące swoimi rowerami, jeden z nich zatrzymuję się i dziękuje jej.
Matka niewinnie skazanego mężczyzny, który popełnił samobójstwo, czeka przed więzieniem na wychodzącego z niego kolegę syna, wówczas widzą go.
Odcinek jest luźno oparty na tzw. sprawie “West Memphis 3”.
Wszystkie wykorzystane utwory w odcinku są wykonane przez Nirvanę.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Come as You Are”, w wykonaniu Nirvany.

2
(95) That Woman

30 września 2007

Roxann Dawson

Liz W. Garcia
W starym vanie znaleziono bluzkę zabitej w 1998 roku, 15- dziewczyny. Dziewczyna w szkole miała reputację dziewczyny swobodnej seksualnie. Detektywi rozpoczynają dochodzenie.

Lilly widzi ofiarę w lesie na miejscu zbrodni.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Black Balloon”, w wykonaniu Goo Goo Dolls.

3
(96) Running Around

7 października 2007

Holly Dale

Jennifer Johnson
Do wydziału zabójstw przychodzi 16-letnia amiszka, dziewczyna szuka swojej starszej siostry, która zaginęła w 2006 roku, sądzi, iż nie żyje. Zaginiona przybyła do Filadelfii by rozpocząć swoją “rumspringę”.

Siostra ofiary widzi ją podczas podróży, w celu przeżycia swojej rumspringi.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Breakaway”, w wykonaniu Kelly Clarkson.

4
(97) Devil Music

14 października 2007

Chris Fisher

Kate Purdy
Do wydziału zabójstw przychodzi starszy pan, który w 1953 roku znalazł portfel w kałuży krwi w alejce za sklepem, portfel należał do 19-letniego rock’n’rollowego piosenkarza, który został zastrzelony. Fakt ten sugeruje, iż chłopak zmarł w całkiem innym miejscu niż znaleziono jego ciało.

Ofiarę tańczącą z gitarą na scenie widzi w swoim klubie przyjaciel.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Can’t Help Falling in Love”, w wykonaniu Elvisa Presleya.

5
(98) Thick As Thieves

21 października 2007

Holly Dale

Christopher Silber
Detektywi wznawiają śledztwo z 1989 roku, kiedy niezidentyfikowana kobieta Jane Doe umiera w szpitalu po długotrwałej śpiączce, w której przebywała od momentu postrzału w głowę 18 lat wcześniej.

Lilly Rush widzi ofiarę w archiwum.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “One More Try”, w wykonaniu George’a Michaela.

6
(99) Wunderkind

28 października 2007

Kevin Bray

Greg Plageman
Kiedy zostaje użyty numer ubezpieczeniowy zmarłego nastolatka. Detektywi postanawiają się przyjrzeć sprawie morderstwa 14-letniego geniusza matematycznego Terence’a Cartera w 2002 roku.

Detektyw Jeffries widzi ofiarę przyglądającą się lotowi ptaka.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Natural Blues”, w wykonaniu Moby’ego.

7
(100) World’s End

4 listopada 2007

Roxann Dawson

Gavin Harris
W studni znaleziono zwłoki kobiety. Ofiarą okazuję się Audrey W. Metz, która zaginęła w nocy nadania w 1938 roku słuchowiska Wojna Światów autorstwa Orsona Wellesa. Detektywi rozpoczynają dochodzenie.

Lilly widzi ofiarę podczas tańca z kochankiem.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Always”, w wykonaniu Franka Sinatry.

8
(101) It Takes a Village

11 listopada 2007

Kevin Bray

Erica Shelton
W magazynie znaleziono zwłoki zaginionego chłopca. Nazwisko najemcy prowadzi do trzech kolejnych magazynów, gdzie również znaleziono ciała chłopców, zaginionych w latach 1999 – 2003. Detektywi rozpoczynają śledztwo mające na celu powstrzymanie seryjnego mordercy.

Kat Miller widzi trzy pierwsze ofiary na posterunku.
Zabójca popełnił samobójstwo.
Ostatnią ofiarę widzi na swoim ganku babcia chłopca.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “You’re Gonna Make It”, wykonaniu KJ-52 i Blanca Reyes.

9
(102) Boy Crazy

18 listopada 2007

Holly Dale

Joanna Lovinger
Do wydziału zabójstw przychodzi mężczyzna, który twierdzi, iż śmierć pewnej nastolatki w 1963 roku nie była samobójstwem, lecz ktoś dziewczynę wyrzucił z mostu do rzeki. Detektywi przeprowadzają ponowne dochodzenie.

Przyjaciel ofiary, a zarazem morderca widzi ją jak uśmiecha się ze zrozumieniem.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Everybody Loves Me but You”, w wykonaniu Brendy Lee.

10
(103) Justice

25 listopada 2007

Agnieszka Holland

Veena Cabreros Sud
Detektywi ponownie rozpatrują sprawę morderstwa popularnego i szanowanego studenta, który został zastrzelony po uroczystości zakończenia college’u w 1982 roku.

Detektyw Vera widzi ofiarę w archiwum.
Nikt nie został aresztowany, zabójstwo uznano za uzasadnione, w obronie własnej.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Save a Prayer”, w wykonaniu grupy Duran Duran.

11
(104) Family 8108

9 grudnia 2007

Jeannot Szwarc

Kellye Garrett, Elizabeth Randall
Zespół wznawia dochodzenie w sprawie morderstwa z 1945 roku, ofiarą był Amerykanin japońskiego pochodzenia, który zginął po meczu futbolu między Piechotą a Marynarką Wojenną.

Lilly widzi ofiarę i jego syna, który służył w 442 Pułku Piechoty i zginął podczas II wojny światowej. Obaj patrzą na swoją rodzinę.
W scenie końcowej jest odczytany list syna do rodziców.

12
(105) Sabotage

6 stycznia 2008

Nicole Kassell

Greg Plageman
Zespół poszukuje seryjnego bombiarza, który może być odpowiedzialny wybuch w 1999, 2001 i 2003 roku powodując śmierć dwóch osób i wielu raniąc.

Morderca widzi ofiary podczas aresztowania.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Apologize”, w wykonaniu OneRepublic.
Odcinek luźno nawiązuje do seryjnego bombiarza o pseudonimie Unabomber

13
(106) Spiders

17 lutego 2007

John Peters

Liz W. Garcia
Detektyw Rush rozpatruję morderstwo z 1998 roku, ofiarę była 17-letnia dziewczyna, która przystąpiła do grupy neonazistów. Wcześniej oskarżyła ojca za znęcanie, jednak sąd jej zeznaniom nie dał wiary. Do detektywów zgłosiła się prawniczka, która wówczas występowała w imieniu dziewczyny, po tym jak ojciec został aresztowany za pobicie innego dziecka.

Detektyw Rush widzi ofiarę siedzącą na schodach w archiwum.
Porucznik Stillman widzi inną ofiarę, przy odkopywaniu jej ciała.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Tonight, Tonight”, w wykonaniu The Smashing Pumpkins.

14
(107) Andy in C Minor

30 marca 2008

Jeannot Szwarc

Gavin Harris
Po znalezieniu śladów krwi w szkole dla niesłyszących, które należą do zaginionego w 2006 roku nastolatka, ucznia tej szkoły, detektywi rozpoczynają dochodzenie.

Ofiara jest widziana przez Lilly i swoją dziewczynę, która migając wyznaje miłość.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Look After You”, w wykonaniu The Fray.

15
(108) The Road

6 kwietnia 2008

Holly Dale

Jennifer Johnson
Lilly wraz z Scottym eskortują z Zachodniej Wirginii podejrzanego o morderstwo. Policja uważa iż w 2007 roku porwał kobietę z przyjęcia zaręczynowego i później ją zabił.

Ofiara została odnaleziona żywa.
Detektyw Kat Miller widzi trzy kolejne ofiary oglądając ich nagrania video.
Piątą ofiarę widzi jej mała córka na ekranie telewizyjnym oglądając rodzinny filmu.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Come Home”, w wykonaniu OneRepublic.

16
(109) Bad Reputation

13 kwietnia 2008

Alex Zakrzewski

Christopher Silber
Wydział antynarkotykowy podczas przeszukiwania mieszkania aresztowanego dilera znajduje w zamrażarce dłoń. Diler twierdzi, iż dłoń odciął w 1997 roku od ciała, które znalazł. Dłoń była wykorzystana w kilku morderstwach. Ofiarą był Pete’a Doyle’a, który kilka tygodni wcześniej wyszedł po dwunastu latach z więzienia. Został skazany za napad z bronią.

Zamordowanego Pete’a widzi jego syn podczas czytania listów od ojca.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Recovering the Satellites”, w wykonaniu Counting Crows.

17
(110) Slipping

27 kwietnia 2008

Kevin Bray

Erica Shelton
Detektywi ponownie badają sprawę samobójstwa kobiety w 1962 roku. Kiedy to wnuczka przynosi list pożegnalny znaleziony podczas remontu domu, charakter pisma na liście nie zgadza się z charakterem pisma ofiary.

Scotty Valens widzi ofiarę w archiwum.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “End of the World”, w wykonaniu Brendy Lee.

18
(111) Ghost of My Child

4 maja 2008

Roxann Dawson

Liz W. Garcia
Matka, która straciła synka w pożarze mieszkania w 2005 roku, twierdzi iż widziała go w parku. Przy czym podała również szczegół dotyczący znamienia na ręce chłopca.

Dziecko wróciło do matki.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Far Away”, w wykonaniu grupy Nickelback.
Odcinek luźno nawiązuje do sprawy Delimara Very, który został uprowadzony w grudniu 1997 roku przez krewnych ojca podczas pożaru mieszkania, w którym odbywało się przyjęcie, oraz został odnaleziony przez matkę w styczniu 2003 roku podczas innego rodzinnego przyjęcia.

Sezon 6 (2008)
# Tytuł Premiera w USA Reżyseria Scenariusz
1
(112) Glory Days

28 września 2008

Roxann Dawson

Gavin Harris
Detektywi zajmują się sprawą morderstwa futbolisty w 1973 roku. Stary przyjaciel Jeffries znajduję coś co może wskazywać, iż ten zawodnik zginął później niż początkowo sądziła policja.

Ofiarę widzi na boisku jego kolega z drużyny, oboje wymieniają się uśmiechami.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Reelin’ in the Years”, w wykonaniu Steely Dan.

2
(113) True Calling

5 października 2008

Paris Barclay

Christopher Silber
Detektywi ponownie badają sprawę zabójstwa młodej nauczycielki szkoły średniej w 1991 roku, wówczas policja sądziła iż kobieta zginęła podczas nieudanej kradzieży samochodu. Jej dawny uczeń, a teraz nauczyciel tej samej szkoły w starym biurku znalazł klucze należące do Laury McKinney, co świadczy o tym, iż kobieta nie kierowała się do samochodu choć znaleziono ją kilka kroków od wozu.

Jeden z uczniów ofiary widzi ją patrzącą jak on ogląda swoje wyniki testu ukończenia zaocznie szkoły średniej (tzw. GED).
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Half a World Away”, w wykonaniu grupy R.E.M.

3
(114) Wednesday’s Women

12 października 2008

John Finn

Erica Shelton
Detektyw wznawiają dochodzenie w sprawie śmierci gospodyni domowej, Miriam Forrester została potrącona przez samochód w 1964 roku. Po śmierci jej męża w garażu znaleziono karton walizką, w której znajdowały się rzeczy kobiety oraz kartka z pogróżkami. Walizka została zwrócona siostrze ofiary, a ta udała się z nią do wydziału zabójstw. Kobieta prosi o rozwikłanie sprawy śmierci jej starszej siostry. Podążając za dowodami Kat Miller i Will Jeffries udają się w podróż do Hazelton w Missisipi. Miriam przebywała tam kilka dni przed śmiercią w czasach „Lata Wolności”.

Ofiarę widzą jej dwie przyjaciółki w miejscu gdzie popełniono morderstwo.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “This Little Light of Mine”, wykonaniu Tracie Thoms.
Odcinek luźno nawiązuje do morderstwa Violi Liuzzo.

4
(115) Roller Girl

19 października 2008

Holly Dale

Elle Triedman
Zespół ponownie rozpatruje sprawę śmierci nastolatki z 1978 roku. Ofiarą była 15-letnia Missy Gallavan. Dziewczyna była fanką jazdy na wrotkach, jej ciało znaleziono w wąwozie w parku Fairmount. Nowe światło na sprawę rzucają zeznania, więźniarki, która w nadziei na warunkowe zwolnienie dzieli się pewną informacją.

Lilly widzi ofiarę na torze wrotkowym.
Śmierć dziewczyny uznano za wypadek.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Sentimental Lady”, wykonaniu Boba Welcha.

5
(116) Shore Leave

26 października 2008

Alex Zakrzewski

Elwood Reid
W starej beczce od oleju znaleziono ludzkie szczątki, znaleziony nieśmiertelnik świadczy o tym iż ofiarą jest żołnierz piechoty morskiej, który nie wrócił z przepustki w 1951 roku. James C.Tully z powodu niestawienia się na okręt USS “Pronto” zmierzającego na wojnę koreańską, został oskarżony o dezercję. Detektywi szukają kolegów, z którymi żołnierza spędził czas na przepustce.

Ofiarę widzi najpierw na pogrzebie kolega, później jego dziewczyna w dokach.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Taps”, w wykonaniu Daniela Butterfielda.

6
(117) The Dealer

2 listopada 2008

Chris Fisher

Greg Plageman
Na składowisku samochodów znaleziono szczątki młodej samotnej matki, która zaginęła w 1981 roku. Ofiara pracowała w komisie samochodowym. Detektywi rozpoczynają dochodzenie, zmierzające do wyjaśnienia szczegółów zbrodni.

Ofiarę widzi jej córka w barze, w którym pracuje.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Who’s Cryin’ Now”, w wykonaniu grupy Journey.

7
(118) One Small Step

9 listopada 2008

David Von Ancken

Taylor Elmore
Przy rzece znaleziono model rakiety wykonanej przez 12-letniego chłopca, który zginął w dniu lądowania Apollo 11 na Księżycu. Lilly Rush zostaje poproszona o wyjaśnienie tej sprawy przez detektywa, który wówczas tą sprawą się zajmował. Detektyw Rush wznawia śledztwo z 1969 roku.

Ofiarę w miejscu zbrodni, widzi emerytowany detektyw, który prowadził pierwsze dochodzenie w sprawie zabójstwa Danny’ego Fincha.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “A Whiter Shade of Pale”, wykonaniu Procol Harum.

8
(119) Triple Threat

16 listopada 2008

Kevin Bray

Kathy Ebel
Zespół detektywów wznawia dochodzenie w sprawie morderstwa z 1989 roku młodej rosyjskiej śpiewaczki operowej, po tym jak brat ofiary widzi zaginioną torbę dziewczyny u nieznajomego na ulicy.

Ofiara jest widziana przez ojca i brata.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “True Colors”, w wykonaniu Cyndi Lauper.

9
(120) Pin Up Girl

23 listopada 2008

Chris Fisher

Gavin Harris
Fan modelki zamordowanej w 1953 roku, przynosi zdobytą fotografię, która przedstawia ofiarę w noc morderstwa. Fotografia sugeruje, iż zdjęcie zostało zrobione tuż przed śmiercią kobiety. Detektywi rozpoczynają śledztwo, zmierzające do wyjaśnienia szczegółów zbrodni.

Ofiarę widzi w ciemni jej menadżer, wywołujący jej zdjęcia.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Can’t I”, w wykonaniu Nat King Cole.

10
(121) Street Money

30 listopada 2008

Carlos Avila

Christopher Silber
Więzień dzieli się informacją na temat starej strzelaniny z 2005 roku, ofiarą był młody afroamerykański działacz społeczny i polityk, który kandydował do rady miasta. Dexter Collins wychował się w okolicy gdzie narkotyki były codziennością, chciał to zmienić i zaczął ubiegać się o fotel radnego miasta, konkurował z radnym od 30 lat. Ofiara podczas kampanii wyborczej mawiała, że zasłuży na głosy wyborców, a nie kupi je. Dzięki informacjom podanym przez więźnia Scotty i Lilly znaleźli broń, od której zginął Dexter, rozpoczynają dochodzenie.

Ofiarę widzi jego przyjaciel przy instalowaniu kosza do koszykówki.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Hands of Time”, w wykonaniu Groove Armada.

11
(122) Wings

21 grudnia 2008

David Von Ancken

Jennifer Johnson
Ekipa budowlana w starym hotelu znajduje ludzkie kości. Detektywi wznawiają dochodzenie z 1960 roku. Stewardesa, działająca na rzecz zmiany przepisów pracy kobiecego personelu latającego oraz reakcji linii lotniczych na molestowanie stewardes w pracy przez pilotów, zwłaszcza jednego.

Ofiarę w hangarze widzi jej chłopak.
Wszystkie utwory wykorzystane w odcinku są w wykonaniu Franka Sinatry.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Someone to Watch Over Me”, w wykonaniu Franka Sinatry.

12
(123) Lotto Fever

4 stycznia 2009

Agnieszka Holland

John Brian King
Detektywi prowadzą śledztwo z 2007 roku w sprawie morderstwa mechanika samochodowego, który pół roku przed śmiercią wygrał na loterii 8 mln dolarów, właśnie ktoś chciał przeprowadzić transakcję na jego koncie.

Ofiarę przed warsztatem samochodowym widzi jego przyjaciółka.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “On the Way Back Home”, w wykonaniu grupy Lucero.

13
(124) Breaking News

11 stycznia 2009

Holly Dale

Erica Shelton
Do wydziału zabójstw przychodzi kobieta z telewizji, która podczas przegrywania danych ze starych nośników na DVD, odkrywa nagranie, na którym ktoś się kłóci z współprowadzącą wiadomości Jane Everett, kobieta wychodzi na spotkanie z nim, a kilka godzin później zostaje znaleziona martwa. Detektywi wznawiają dochodzenie z 1988 roku, w trakcie śledztwa wychodzi na jaw, iż ofiara przygotowywała reportaż o szkodliwych dla życia i zdrowia warunkach pracy w pewnej fabryce.

Ofiara jest widziana przez pracownika fabryki.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Shout”, w wykonaniu Tears for Fears.

14
(125) Brush Man

25 stycznia 2009

Roxann Reid

Elwood Reid
Podczas osuszania stawu, na dnie znaleziono szczątki Roya W. Dunna, mężczyzna był domokrążcą, sprzedawał artykuły gospodarstwa domowego. Detektywi rozpoczynają śledztwo z 1967 roku.

Ofiarę widzi rodzina której próbował pomóc.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Pale Blue Eyes”, w wykonaniu The Velvet Underground.

15
(126) Witness Protection

15 lutego 2009

Alex Zakrzewski

Elle Triedman
Do wydziału zabójstw przychodzi kobieta, której zaginął syn. W rzeczach syna znajduje opis niezidentyfikowanej ofiary morderstwa, sądzi iż to może być jej mąż, który zaginął rok wcześniej. Rodzina znajdowała się w programie ochrony świadków. Kobieta prosi o pomoc w znalezieniu syna. Zaginięcie nastolatka może mieć coś wspólnego z zabójstwem mężczyzny. Detektywi badają sprawę śmierci ojca w 2008 roku.

Ofiarę widzi na plaży jego żona i syn.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Until the Day Is Done”, w wykonaniu grupy R.E.M.

16
(127) Jackals

8 marca 2009

Marcos Siega

Taylor Elmore
Do detektywów przychodzi mężczyzna, który po trzydziestu latach wychodzi z więzienia prosi o wyjaśnienie śmierci córki, która została zadźgana w 1976 roku. Mężczyzna twierdzi, iż ktoś do jego rzeczy podrzucił zdjęcie córki z członkiem groźnego gangu motocyklowego, co może świadczyć, iż jest to ważny trop.

Ofiarę w miejscu zbrodni, przy składaniu kwiatów widzi jej ojciec.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Simple Man”, w wykonaniu Lynyrd Skynyrd.

17
(128) Officer Down

15 marca 2009

Alex Zakrzewski

Christopher Silber
W sklepie zostaje postrzelony właściciel, gdy przestępca jeszcze przebywał w sklepie, wszedł do niego Will Jefferies, również został ranny. Właściciel sklepu, a zarazem bliski znajomy Willa zmarł na stole operacyjnym.

Detektyw Will Jeffries widzi ofiarę w szpitalu gdzie obaj trafili.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “The Judgement”, w wykonaniu Solomona Burke’a.

18
(129) Mind Games

22 marca 2009

Donald Thorin

Gavin Harris
Do detektywów zgłasza się wolontariusz z schroniska dla bezdomnych, spotkał tam swojego dawnego kolegę ze studiów. Podczas spotkania wpadł w szał i uciekł zostawiając swój notatnik, w którym są opisane okoliczności pożaru, w którym zginęła kobieta. Detektywi wznawiają dochodzenie w sprawie morderstwa z 2004 roku, ofiarą była pani doktor Julie Ramirez, psychiatra. Lekarka stosowała niekonwencjonalną terapię muzyką w leczeniu schizofrenii.

Ofiara jest widziana przez swojego pacjenta w pokoju ośrodka opiekuńczego.
Wszystkie utwory wykorzystane w odcinku są wykonywane przez Johna Lennona.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: Watching the Wheels w wykonaniu Johna Lennona.

19
(130) Libertyville

29 marca 2009

Marcos Siega

Kathy Ebel
Do wydziału zabójstw zgłasza się starsza kobieta, opowiada detektywom o kłótni w 1958 roku w „Klubie Senatorów”, gdzie pracowała jako pokojówka. Jeden z mężczyzn na drugi dzień został znaleziony martwy na odludziu. Detektywi wznawiają dochodzenie w sprawie morderstwa Juliana Bellowesa.

Ofiarę widzi jego żona i siostra podczas pierwszego rodzinnego spotkania.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “This Land Is Your Land”, w wykonaniu Sharon Jones & the Dap-Kings.

20
(131) Stealing Home

12 kwietnia 2009

Kevin Bray

Danny Pino, Elwood Reid
Detektywi wznawiają dochodzenie z 1999 roku, w sprawie morderstwa zawodnika baseballowego niedawno przybyłego z Kuby. Znalazł się świadek, który twierdzi, iż mężczyzna został zabity w innej części miasta niż tam gdzie znaleziono jego ciało.

Ofiarę widzi jego żona podczas meczu ich syna.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Vida Mas Simple”, w wykonaniu Nila Larę.

21
(132) November 22nd

26 kwietnia 2009

Jeannot Szwarc

Ryan Farley
Kiedy zostaje znaleziona broń użyta podczas morderstwa w 1963 roku, detektywi wznawiają dochodzenie w sprawie zabójstwa oszusta bilardowego w dniu śmierci Johna Kennedy’ego.

Ofiarę widzi jego „córka” podczas meczu bilarda.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “My One & Only Love” w wykonaniu John Coltrane.

22
(133) The Long Blue Line (1)

3 maja 2009

Roxann Dawson

Jennifer Johnson, Greg Plageman
Jest to pierwszy z dwóch odcinków finału szóstego sezonu. Na cmentarzu znaleziono skrzynię z szczątkami pierwszej kadetki w miejscowej szkole wojskowej. Do tej pory uważano, iż dziewczyna nie dała rady, zrezygnowała i opuściła szkołę 2005 roku. Lilly Rush wznawia dochodzenie, bardzo jej zależy na rozwiązaniu sprawy jako pierwszej detektyw w wydziale zabójstw. Niektórym to się nie podoba, samochód wraz z Lilly zostaje zepchnięty do rzeki.

Wszystkie utwory wykorzystane w odcinku są utworami Pearl Jam.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Yellow Ledbetter” w wykonaniu Pearl Jam.

23
(134) Into The Blue (2)

10 maja 2009

Jeannot Szwarc

Jennifer Johnson, Greg Plageman
W drugim odcinku finału sezonu nadal kontynuowane jest śledztwo w sprawie morderstwa kadet Kate Butler. Detektywi znajdują coraz więcej wskazówek, morderca próbując powstrzymać śledztwo, pozorują samobójstwo jednego z podejrzanych.

Wszystkie utwory wykorzystane w odcinku są utworami Pearl Jam.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to: “Black” by Pearl Jam.

Sezon 7 (2009)
# Tytuł Premiera w USA Reżyseria Scenariusz
1
(135) The Crossing

27 września 2009

Alex Zakrzewski

Taylor Elmore
Po zbadaniu kości młodej kobiety, która – jak przypuszczano – popełniła samobójstwo w 1966 roku , wyskakując za burtę statku, detektywi badają sprawę pod kątem morderstwa.

Ofiarę widzi jej narzeczony
Wszystkie piosenki w odcinku wykonuje Ray Charles
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “What would I do without you” w wykonaniu Raya Charlesa

2
(136) Hood Rats

4 października 2009

Chris Fisher

Elwood Reid
Zespół wraca do sprawy z 1995 roku – siedemnastolatka, który opuścił dom, by żyć z jazdy na deskorolce na ulicy.

Ofiarę widzi Lilly Rush oraz jego młodszy brat w parku do jazdy na deskorolce
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Disarm” w wykonaniu The Smashing Pumpkins

3
(137) Jurisprudence

11 października 2009

Holly Dale

Christopher Silber
Ponownie zostaje rozpatrywana sprawa nastolatka, który w 2004 roku niesłusznie trafił do aresztu dla młodocianych przestępców , gdzie został zabity.

Ofiarę widzi chłopak, którego próbował ochronić
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “None of us are free’ w wykonaniu Salomona Burke

4
(138) Soul

25 października 2009

John Showalter

Ryan Farley
Zespół wraca do sprawy z 1970 roku – muzyka jazzowego, który ukrywał swój tryb życia przed swym bardzo religijnym ojcem.

Ofiarę grającą na pianinie elektrycznym widzą ojciec i dorosły syn.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “I’ll be around” w wykonaniu The Spinners

5
(139) WASP

1 listopada 2009

Chris Fisher

Denise Thé
Sztab detektywów zajmuje się sprawą kobiety pilot, która zginęła w 1944 roku, uczestnicząc w programie wojennym WASP .

Ofiara widziana jest przez dwie kobiety, z którymi pracowała.
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “I’ll walk alone” w wykonaniu Marthy Tilton

6
(140) Dead Heat

8 listopada 2009

Nathan Hope

Adam Glass
Gdy w starym końskim grobie zostają znalezione szczątki zaginionego w 1986 roku dżokeja, sztab bada okoliczności jego zaginienia i śmierci

Ofiara widziana jest przez swojego ucznia
Wszystkie utwory w odcinku wykonuje Santana
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Samba pa ti” Santany

7
(141) Read Between the Lines

15 listopada 2009

Kevin Bray

Erica L. Anderson
Zespół powraca do sprawy morderstwa młodej, początkującej raperki z 1991 roku, która od niedawna mieszkała z siostrą u nowych rodziców zastępczych.

Ofiara jest widziana przez młodszą siostrę
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Read between the lines” – specjalnie napisany na potrzebę odcinka

8
(142) Chinatown

22 listopada 2009

David von Ancken

Alicia Kirk
Otwarta jest ponownie sprawa Stillmana z 1983 roku, dotycząca Chińsko-Amerykańskiego nastolatka, bezskutecznie starającego się o rozwiązanie sprawy swojej niedawno zamordowanej dziewczyny.

Ofiara wraz ze swoją dziewczyną jest widziana przez swoją matkę i ojca ukochanej
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Every breathe you take” w wykonaniu The Police

9
(143) Forensics

6 grudnia 2009

Holly Dale

Jerome Schwartz
Detektywi szukają mordercy Luke’a Cronina, którego podejrzewano wcześniej o samobójstwo w 1999 roku po przegraniu szkolnej debaty

Ofiara jest widziana przez ojca
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Karma police” Radiohead

10
(144) Iced

13 grudnia 2009

Peter Medak

Taylor Elmore
Sztab detektywów bada sprawę śmierci zawodnika drużyny hokejowej z 1980 roku, zmarłego w noc zwycięstwa Stanów Zjednoczonych nad ZSRR na olimpiadzie

Ofiarę widzi brat
Wszystkie utwory w odcinku wykonuje Bob Seger
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Against the wind” Boba Segera

11
(145) The Good Soldier

11 stycznia 2010

Gwyneth Horder-Payton

Christopher Silber
Policja wraca do sprawy śmierci rekrutowanego do armii Mike’a Donleya w 2005 roku. Ofiara była oskarżona o kradzież biżuterii, nowy świadek przynosi dowód jego niewinności.

Ofiarę widzi mężczyzna, który doprowadził do ponownego wszczęcia śledztwa
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Politik” w wykonaniu zespołu Coldplay

12
(146) The Runaway Bunny

17 stycznia 2010

John Finn

Elwood Reid
Zostają znalezione zwłoki prywatnego detektywa, zaginionego w 1974 roku. Jego ostatnią sprawą było poszukiwanie zaginionej nastolatki

Ofiarę widzi nastolatka, której sprawę prowadził
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Forever young” w wykonaniu Boba Dylana

13
(147) Bombers

14 lutego 2010

Janice Cooke-Leonard

Gina Gionfriddo
Zespół wraca do sprawy utalentowanego graficiarza zmarłego w 1982 roku wskutek zatrucia sprayem malującym

Ofiarę widzi jego matka
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Since you are gone” w wykonaniu zespołu The Cars

14
(148) Metamorphosis

21 lutego 2010

Chris Fisher

Adam Glass, Danny Pino
Policja wraca do sprawy śmierci młodej artystki cyrkowej z 1971 roku, po tym jak zostaje znaleziony dowód sugerujący, że nie był to wypadek.

Ofiarę występującą w cyrku, widzi jej ojciec chrzestny
Wszystkie utwory w odcinku są wykonane przez zespół The Doors
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “People are strange” w wykonaniu The Doors

15
(149) Two Weddings

28 lutego 2010

Nathan Hope

Meredith Stiehm
Na ślubie kolegi z pracy, detektywi dowiadują się o fakcie, że poprzedni narzeczony panny młodej został zepchnięty z okna w 2008 roku i że sprawy nie rozwiązano. Śledztwo prowadzone jest na weselu

Śmierć została uznana za samobójstwo
Ofiarę widzi jego narzeczona na weselu
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Out last night” w wykonaniu Kenny’ego Chesneya

16
(150) One Fall

14 marca 2010

Don Thorin

Ryan Farley
Zostaje znaleziona broń, z której zastrzelono robotnika portowego w 1986 roku. Okazuje się, że mężczyzna zaczynał robić karierę jako zapaśnik w ustawianych walkach.

Ofiarę widzi jego syn w swoim miejscu pracy.
Piosenka wykorzystana w scenie końcowej to “Wanted dead or alive” w wykonaniu zespołu Bon Jovi

17
(151) Flashover

21 marca 2010

Jeannot Szwarc

Greg Plageman
Zniknięcie detektywa Very prowadzi do ponownego otwarcia sprawy podpalenia domu z dziećmi z 2006 roku, która prawdopodobnie doprowadziła do jego obsesji.

Nikt nie widzi dzieci, które zginęły w pożarze, za to detektyw Vera widzi ich niewinnie skazanego ojca
Wszystkie utwory w odcinku wykonane są przez zespół Pink Floyd
Utwór wykorzystany w scenie końcowej to “Wish you were here” w wykonaniu zespołu Pink Floyd

18
(152) The Last Drive-In (1)

28 marca 2010

Chris Fisher

Elwood Reid
Mel Shaver został znaleziony martwy podczas spaceru z psem. Badania balistyczne powiązały to zabójstwo z seryjnym mordercą, który był nieaktywny od 1983 roku.

Ofiara nie pojawia się na końcu odcinka ponieważ sprawa nie została jeszcze zamknięta.
Piosenka z początku epizodu to “Just What I Needed” zespołu The Cars.
W finale odcinka nie ma żadnej piosenki. Ostatnia scena ukazuję kolejną ofiarę zastrzeloną przez mordercę, którego detektywi starają się złapać.
Pierwsza część dwuodcinkowej historii.

19
(153) Bullet (2)

4 kwietnia 2010

John Showalter

Christopher Silber
Kontynuacja historii ukazanej w poprzednim odcinku. Po ustaleniu tożsamości seryjnego mordercy i jego potencjalnej następnej ofiary, detektywi robią wszystko aby go schwytać i powstrzymać przed zabiciem kolejnych osób.

Pierwsza ofiara jest widziana przez swoją dziewczynę, która pomagała przy śledztwie.
Morderca widzi swojego ojca, który popełnił samobójstwo.
Inne ofiary nie są widziane.
Piosenka ze sceny finałowej to “Keepsake” wykonywana przez State Radio.
Druga część dwuodcinkowej historii.

20
(154) Free Love

11 kwietnia 2010

Jeffrey Hunt

Elwood Reid, Denise Thé
Podczas podróży do północnej części stanu Nowy Jork, pomiędzy Lilly Rush a agentem FBI Ryanem Cavanaugh dochodzi do zbliżenia. Rush zgodziła się mu pomóc rozwiązać sprawę z 1969 roku, kiedy to podczas festiwalu Woodstock doszło do zabójstwa żołnierza. Tymczasem w Filadelfii, była dziewczyna Nicka Very z czasów liceum prosi go o zbadanie włamania do jej domu.

Dziewczyna ofiary widzi ją w swoim biurze.
Lilly Rush jest jedyną osobą z zespołu, która zajmuje się sprawą sprzed lat.
Vera, Valens i Miller badają sprawę włamania do domu przyjaciółki Very.
Jeffries nie pojawia się w tym epizodzie.
Piosenka finałowa to “The Weight” zespołu The Band.

21
(155) Almost Paradise (1)

2 maja 2010

Alex Zakrzewski

Christopher Silber, Adam Glass
Zespół ponownie otwiera sprawę Felicii Grant – licealistki, która w 1989 roku zginęła w wypadku. Nowe dowody sugerują, iż mogła zostać zamordowana. Tymczasem do Lilly zaczynają dopływać niepokojące wieści od jej siostry.

Ofiara jest widziana przez swojego najlepszego przyjaciela w szkole.
Odcinek kończy się odkryciem w pokoju siostry Lilly bałaganu i chaosu, co wskazuje na porwanie.
Piosenka z początku epizodu to “Bust a Move” wykonywana przez Young MC.
Odcinek kończy utwór U2 – “All I Want Is You”.

22
(156) Shattered (2)

2 maja 2010

Jeannot Szwarc

Greg Plageman, Elwood Reid
Jeffries pracuje nad rozwiązaniem sprawy zabójstwa nastolatki w 1993 roku mając nadzieję, że spełni obietnicę złożoną jej rodzicom i odnajdzie mordercę. Lilly Rush wraz ze Scottym Valensem rozpoczyna poszukiwania swojej zaginionej siostry – Christiny, która została porwana.

Ofiara jest widziana przez Jeffriesa, który jako pierwszy zajmował się tą sprawą.
Rush i Valens odnajdują Christinę i sprowadzają ją z powrotem do Filadelfii.
Wszystkie piosenki z tego odcinka to repertuar zespołu The Rolling Stones.
Piosenka finałowa wykonywana przez The Rolling Stones nosi tytuł “Winter”.
Finał siódmego sezonu.
Ostatni odcinek serialu.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Obsada

Detektyw Lilly Rush – postać fikcyjna, bohaterka serialu Dowody zbrodni, grana przez Kathryn Morris.

Lilly wraz z siostrą Christiną zostały wychowane przez matkę alkoholiczkę Ellen Rush. Ojciec, Paul Cooper, opuścił żonę i córkę, gdy ta miała 6 lat. W wieku 10 lat Lilly została napadnięta, sprawcę aresztował John Stillman, wówczas detektyw. Wtedy to też oboje po raz pierwszy się ze sobą spotkali. Podczas spotkania Stillman powiedział do Lilly bardzo ważne zdanie:

Dopóki zadajesz właściwie pytania, nigdy nie jest za późno.

— John Stillman do 10-letniej Lilly

Napad i spotkanie z Johnem Stillmanem zadecydowały, iż Lilly wstąpiła do policji.

Porucznik Stillman obserwował jej karierę w policji. Gdy zdała egzamin na detektywa, zaprosił ją na spotkanie i zapowiedział jej, że jeśli będzie się starać, to ją za parę lat zatrudni w wydziale zabójstw. Rush była bardzo zadowolona z tej propozycji. Lilly Rush była pierwszą i przez długi czas jedyną kobietą zatrudnioną jako detektyw w filadelfijskim wydziale zabójstw (później na moment dołączyła do niej Josie Sutton, a po jej rezygnacji na jej miejsce przybyła Kat Miller). Na początku swojej pracy musiała się zmagać z kpinami i niewybrednymi żartami ze strony kolegów z pracy, aż do czasu gdy podczas aresztowania postawnego mężczyzny jej partner ją wystawił. Lilly Rush specjalizuje się w rozwiązywaniu starych niewyjaśnionych spraw. Na początku podchodziła do nich sceptycznie, lecz z biegiem czasu przekonała się do słuszności idei rozwiązywania niewyjaśnionych morderstw i w pełni się oddała sprawie.

Ludzie nie powinni zapomnieć. Ludzie tacy jak ja. Może mają za mało pieniędzy, nie stać ich na prawników, ale są ważni. I zasługują na sprawiedliwość.

— Detektyw Rush odpowiada na pytanie podejrzanego Todda o powód wznowienia po latach niewyjaśnionego śledztwa. (Odcinek “Look Again”)

Kierownictwo filadelfijskiej policji zgodziło się na utworzenie zespołu “od starych spraw”, w którym centralne miejsce zajmuje detektyw Rush. Jej partnerem został Scotty Valens, w zespole również pracują detektywi Nick Vera, Will Jeffries i Kat Miller, wspomaga ich też porucznik Stillman.

Pomimo iż zespół został wycofany z czynnej służby, praca nad “starymi sprawami” jest często niebezpieczna, o czym mogła się również przekonać Lilly między innymi w finałowym odcinku czwartego sezonu. Krótko po śmierci matki, Ellen Rush, podczas prowadzenia dochodzenia w sprawie morderstwa rodziny Jacobi detektyw Rush w konfrontacji z mordercą została ciężko ranna. W 22. odcinku sezonu szóstego została w czasie jazdy samochodem zepchnięta do rzeki.

Detektyw Rush jest kobietą samotną, w domu mieszka z dwoma niepełnosprawnymi kotami (jeden nie ma nogi, a drugi oka). Była kiedyś zaręczona z Patrickiem, jednak zerwała ten związek, gdy dowiedziała się, że jej siostra przespała się z nim. Była przez pewien czas związana z zastępcą prokuratora Kite’m, Josephem Shaw, Rayem i Eddiem. Jej relacje z siostrą nie są najlepsze, również z matką jej się nie układało, jednak przed jej śmiercią zamieszkały razem, by Lilly mogła w pewnym sensie się nią opiekować. W sezonie szóstym odnalazła ojca, do którego miała duży żal, że zostawił ją z matką alkoholiczką.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Detektyw Scotty Valens – postać fikcyjna, bohater serialu Dowody zbrodni, grany przez Danny’ego Pino. Jest partnerem detektyw Lilly Rush, członkiem zespołu filadelfijskiego wydziału zabójstw zajmującego się rozwiązywaniem “starych spraw”.

Scotty jest synem imigrantów, jego ojciec pochodzi z Kuby, a matka z Portoryko, ma starszego brata Mike’a. W odcinku “Volunteers” wspomina, iż urodził się w latach siedemdziesiątych. Przez długi okres był związany z chorą na schizofrenię Elisą, która w styczniu 2005 roku popełniła samobójstwo skacząc z mostu. Krótko potem związał się z siostrą Lilly Christiną, co wpłynęło negatywnie na stosunki panujące między partnerami. Przez pewien czas spotykał się z asystentką prokuratora Alexandrą Thomas, jednak związek zakończył się w 12 odcinku piątego sezonu. W szóstym sezonie związał się z Frankie, która nie wspomniała mu, iż ma męża, co wywołało nieprzyjemne starcie między dwoma mężczyznami. Został zawieszony na miesiąc przez wydział wewnętrzny, według którego użył broni wbrew regulaminowi (odcinek “Stalker”), jednak najprawdopodobniej jego interwencja uchroniła Lilly przed utratą życia. Porucznik Stillman wyraził sprzeciw w sprawie zwieszenia Scotty’ego, wziął całą odpowiedzialność za wydarzenia jakie miały miejsce w jego wydziale, i został zawieszony na miesiąc zamiast Valensa. Po jego zachowaniu w stosunku do Lilly w finale czwartego sezonu można stwiedzic, iż prawdopodobnie coś do niej czuje.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Porucznik John Stillman – postać fikcyjna, bohater serialu Dowody zbrodni, grany przez Johna Finna.

Jest szefem wydziału zabójstw filadelfijskiej policji oraz mentorem dla głównej bohaterki serialu Lilly Rush. Brał udział w wojnie wietnamskiej, posiada rozległą wiedzę o siłach zbrojnych, co jest często wykorzystywane w śledztwie. Przez zbyt wielkie zaangażowanie w pracę zwłaszcza w śledztwo w sprawie morderstwa 8-letniego chłopca w 1980 roku jego małżeństwo rozpadło się. Z związku tego ma córkę, która we wczesnej młodości została napadnięta na tle seksualnym. Wiadomo również, że ma wnuka oraz starszego brata, który jest księdzem. Porucznik Stillman został postrzelony, kiedy strzelec wziął detektywów na zakładników (odcinek “Stalker”), rana była powierzchowna. W piątym sezonie wziął bezpłatny urlop w zamian za nie zawieszanie Scotty’ego, później planował przejście na emeryturę, jednak Lilly podstępnie poprosiła go o pomoc w śledztwie, pod pretekstem nieporadności zespołu w prowadzonym przez detektywów dochodzeniu (odcinek “Family 8108”).

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Detektyw Will Jeffries – postać fikcyjna, bohater serialu Dowody zbrodni, grany przez Thoma Barry’ego.

Will Jaffries jest jednym z najstarszych detektywów w wydziale zabójstw filadelfijskiej policji. Weteran policyjny pracujący w zespole zajmującym się rozwiązywanie niewyjaśnionych “starych spraw”, jego wiek, ogromne doświadczenie i wiedza o czasach, w których często popełniano zbrodnie nad, którymi obecnie pracuje zespół, jest często pomocne w prowadzeniu dochodzenia. Will jest wdowcem, jego żona Mary została śmiertelnie potrącona przez ciężarówkę w 1994 roku. Po dochodzeniu przeprowadzonym w odcinku “A Dollar, a Dream” odnalazł kierowcę ciężarówki, chcąc go zabić, jednak opamiętał się i nie zrobił tego. W odcinku “Strange Fruit” dowiadujemy się, że Will wraz kolegami znalazł w 1963 roku ciało zamordowanego 16-letniego czarnego chłopaka. Detektyw Jaffries w odcinku “Death Penalty: Final Appeal”, znokautował asystenta prokuratora Williama Dannera, który okazał się aroganckim ignorantem wobec Andre Tibbsa, który został stracony mimo nowych uniewinniających go dowodów. Za karę Will został oddelegowany do “pracy przy biurku”. Kiedy John Stillman, przebywał na bezpłatnym urlopie, detektyw Jeffries zastępował go na stanowisku szefa wydziału. W odcinku “Officer down” Will został wraz ze swoim przyjacielem postrzelony. Dowiadujemy się, iż ów przyjaciel odciągnął nastoletniego Willa z przestępczej drogi, na jaką powoli wchodził. Niestety ów przyjaciel zmarł podczas operacji.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Detektyw Nick Vera – postać fikcyjna, bohater serialu Dowody zbrodni, grany przez Jeremy’ego Ratchforda.

Nick Vera jest członkiem zespołu rozwiązującego niewyjaśnione dotąd stare sprawy. Podczas przesłuchań jest bardzo wyluzowany, jednak potrafi być również twardy dla świadków, co sprawia, iż jest efektywnym przesłuchującym. Detektyw Vera był żonaty, jednak małżeństwo rozpadło, jego żona nie mogła znieść ciągłej nieobecności męża, oraz jego flirtów z innymi kobietami. Nick próbował ratować związek chcąc adoptować dziecko, które mogłoby ich ponownie zbliżyć. Po rozpadzie małżeństwa spotykał się ze swoją nową sąsiadką, pielęgniarką, Tonią, która miała nastoletniego syna Andre. Zawsze okazywał się dość podejrzliwie w stosunku do nowo przybyłych członków wydziału. W odcinku “Creatures of the Night” okazało się, iż jest wielkim fanem musicalu The Rocky Horror Picture Show, zaś w odcinku “Triple Threat”, iż mówi trochę po rosyjsku, dzięki dziadkowi ze strony matki, który pochodził z Syberii. W sezonie szóstym boryka się z brakiem własnego mieszkania, co sprawiło, iż praktycznie był lokatorem wydziału zabójstw, aż w końcu Will Jeffries przygarnął go do swojego mieszkania.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Detektyw Kat Miller – postać fikcyjna, bohaterka serialu Dowody zbrodni, grana przez Tracie Thoms.

Detektyw Miller jest członkinią zespołu od “starych spraw” wydziału zabójstw filadelfijskiej policji. Została przeniesiona z wydziału narkotykowego na początku trzeciego sezonu. Podczas służby w wydziale narkotykowym została ranna w Fishtown. Kat jest samotną matką, ma córkę o imieniu Veronica. W wychowywaniu dziecka pomaga jej matka. W odcinku “Spiders” wychodzi na jaw, iż ojcem dziewczynki jest członek gangu, który właśnie wyszedł z więzienia i chce poznać córkę. W odcinku “Wednesday’s Women” dowiadujemy się, że gdy Kat była dzieckiem spędzała wakacje w stanie Missisipi.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Detektyw Chris Lassing

Postać grana przez Justina Chambersa. Chris Lassing był partnerem Lilly Rush w trzech z czterech pierwszych odcinkach sezonu pierwszego. Lassing, zbyt krótko występował w serialu by się można było dowiedzieć więcej na jego temat. Chris był palaczem, miał żonę i chorował na cukrzycę. Zrezygnował z pracy w wydziale zabójstw, najprawdopodobniej przez złą kondycję zdrowia. Lilly podczas, pierwszego dnia pracy Scotty’ego, wyjaśniła, iż Chris musiał przejść badania medyczne, i że miał zbyt słaby organizm.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Detektyw Josie Sutton

Postać grana przez Sarę Brown. Josie Sutton, była córką policjanta Tommy’ego Suttona, który zginął na służbie w 1981 roku. Został zastrzelony podczas rutynowej kontroli drogowej. Dołączyła do zespołu na początku trzeciego sezonu. Sutton przybyła do wydziału z północno-wschodnie, gdzie była wplątana w jakiś skandal natury seksualnej ze swoim sierżantem. Podczas przesłuchań świadków i podejrzanych, miała skłonność bycia twardą, bardziej niż reszta detektywów. W wydziale zabójstw pracowała przez jakiś czas, później zrezygnowała z powodów osobistych. Być może z powodu okazywania zainteresowania nią Scotty’ego, bądź też z powodu wcześniejszego skandalu.

Christina Rush
Postać grana przez Nicki Aycox. Christina “Chris” Rush jest młodszą siostrą Lilly, sprawiającą dużo kłopotów. Siostry łączą trudne relacje, głównie z powodu Christiny, która przespała się z narzeczonym Lilly, później wdała się w romans z Scotty’m. Co było powodem niesnasek między partnerami. Lilly okazywała zainteresowanie siostrze, lecz była często sfrustrowana destruktywnym zachowaniem Chris. Przed powrotem do Filadelfii, była Nowym Jorku wplątana w kradzieże kart kredytowych. Za Christiną do Filadelfii przybył policjant, który chciał ją przesłuchać w sprawie oszustwa, szukał u Lilly kontaktu do niej, lecz siostra nie udzieliła informacji. Scotty wierzył, iż Chris jest niewinna i usiłował ją namówić do zeznań. Jednak Christina wyjechała z miasta bez ostrzeżenia, zostawiając mu karteczkę z pożegnaniem. Od tamtej pory nie pokazała się w serialu. Najprawdopodobniej Paul Cooper nie jest jej ojcem.

Ellen Rush
Ellen Rush (Meredith Baxter) jest matką Lilly i Christiny. Przez prawie całe życie była alkoholiczką. Po raz pierwszy pojawia się w trzecim sezonie, informuje Lilly, iż po raz czwarty wychodzi za mąż, prosi ją by została jej druhną. Około roku później została zatrzymana przez policję, Lilly wyciąga ją z aresztu i się zwierza córce, że mąż ją opuścił. Kiedy u Ellen zdiagnozowano marskość wątroby z powodu alkoholizmu, Lilly prosi matkę by razem zamieszkały. Ellen zgadza się pod jednym warunkiem, takim iż córka nie będzie się wtrącać do jej picia. Lilly przystaje na jej prośbę, mieszkają razem do czasu jej śmierci (finałowy odcinek sezonu czwartego).

Paul Cooper
Postać grana przez Raymonda J. Barry’ego. Ojciec Lilly, który opuścił rodzinę gdy miała sześć lat, nie wyjaśniono dlaczego odszedł. Lilly odszukała go. Obecnie mieszka w Haddonfield w stanie New Jersey. Paul jest zapalonym szachistą, ma drugą żonę (są małżeństwem od 22 lat), z tego z związku ma córkę i syna. Ma duże poczucie winy, iż opuścił Lilly. List do córki, sugeruję iż tak jak matka Lilly, był alkoholikiem.

Joseph Shaw
Joseph (Kenneth Johnson) po raz pierwszy pojawia się w finałowym odcinku trzeciego sezonu, kiedy to detektywi wznawiają dochodzenie w sprawie jego śmierci. Rok wcześniej Joseph pracował z trudną młodzieżą, był świadkiem morderstwa chłopaka, a gdy miał zeznawać upozorował swoją śmierć. Został odnaleziony przez Lilly. Oboje zaczęli się spotykać, związek ten napotkał trudności ze strony Lilly (powrót jej byłego chłopaka Raya). Gdy Joseph zrozumiał, iż Lilly nie jest tak zaangażowana w ich związek jak on, podjął decyzję o rozstaniu.

Ray Williams
Ray (Brennan Elliott) jest motocyklistą, który zna się z Lilly od dziecka. Dawniej byli ze sobą związani, Ray nawet poprosił Lilly o rękę, planowali wspólną ucieczkę na motorze. W serialu pojawił w dwóch momentach, pierwszy raz gdy Lilly spotykała się z Josephem, co wywołało między nią a Joseph spięcie, oraz gdy informuje Lilly iż wyjeżdża do Kalifornii.

Frannie Ching
Frannie (Susan Chuang) pracuje w kostnicy najprawdopodobniej jest lekarzem medycyny sądowej. Pojawia się gdy detektywi potrzebują ekspertyzy medycznej ofiary.

Louie Amante
Louie (Doug Spinuzza) jest oficerem śledczym, który specjalizuje się w ładunkach wybuchowych. Zespół korzysta z jego wiedzy gdy zbrodnie powiązane są z ogniem i eksplozjami.

Elisa
Postać grana przez Marisol Nichols. Elisa była dziewczyną Scotty’ego, znali się jeszcze z dzieciństwa. Pojawiła się w pierwszej połowie drugiego sezonu. Elisa chorowała na schizofrenię, dość często przebywała w szpitalu psychiatrycznym. Gdy wydawało się, że lepiej się czuje, popełniła samobójstwo skacząc z mostu. Scotty nie wierzył w tą wersję zdarzeń, uważał, iż jest inne wytłumaczenie jej śmierci. Jednakże w końcu pogodził się z tym, iż popełniła samobójstwo.

Jason Kite
Kite (Josh Hopkins) był asystentem prokuratora okręgowego, związanym z Lilly w pierwszym sezonie. Pojawił się w serialu tylko raz po ich rozstaniu. W jednym z odcinków trzeciego sezonu, Lilly po kilku drinkach, zostawiła mu wiadomość głosową, w której to przyznaje się, iż to ona jest odpowiedzialna za ich rozstanie.

Curtis Bell
Curtis (Jonathan LaPaglia) jest asystentem prokuratora, jest synem policjanta, który zginął na służbie. Pomógł Lilly podczas przesłuchania, w sprawie nieuzasadnionego użycia broni (odcinek “Officer down”). Zmaga się z trudnymi relacjami z byłą żoną, które wpływają na kontakty z córką. W finale sezonu szóstego zaprasza Kat Miller na randkę, a ta się zgadza.

Frankie Lafferty
Frankie (Tania Raymonde) pracuje w dziale identyfikacji, podczas jednego ze śledztw zaczyna flirtować z Scotty’m. Szybko zaczynają się ze sobą spotykać. Frankie nie wspomniała mu, iż ma męża Billy’ego, który dowiedział się o romansie i znalazł Scotty’ego, ze złości zniszczył mu samochód nie wiedząc, iż jest on policjantem. Scotty bardzo się zdenerwował, że mu nic nie powiedziała o mężu, decyduje się na wstrzymanie bliskich kontaktów z nią, dopóki Frankie nie podejmie decyzji w sprawie Billy’ego.

Detektyw Eddie Saccardo
Eddie (Bobby Cannavale) jest nieokrzesanym ale efektywnym policjantem, pracuje jako tajniak, współpracował z zespołem podczas śledztwa w sprawie morderstwa byłego więźnia (odcinek “Bad Reputation”). Saccardo wywarł ogromne wrażenie na detektywach, z wyjątkiem Lilly, która ripostowała go na każdym kroku. Napięcie będące między nimi znikło gdy oboje pracowali nad sprawą odnalezienia syna pewnej młodej matki. Eddie i Lilly zaczęli ze sobą się spotykać, do czasu, aż Eddie nie został oddelegowany do długoterminowego zadania.

źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

(Visited 54 times, 1 visits today)

Autor: admin

Nazywam się Krzysztof Milewski. Mieszkam w Rogoźnie Wielkopolskim. Interesuję się lokalnymi sprawami, prowadzeniem stworzonych przeze mnie stron internetowych, gołębiami pocztowymi, psychologią, filozofią, rolnictwem ekologicznym, naturalnym budownictwem. Zapraszam do odwiedzenia moich stron: nowapiosenka.pl , matkaziemia.ovh , domygwiazd.pl , ugotujmycos.pl , znanepary.pl, darmowy-portal-randkowy.pl, katolickierandki.eu, kontrowersje.com.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Captcha loading...